Το νέο δίλημμα της κάλπης και η «γραμμή σταθερότητας» που χαράζει το Μαξίμου

Μια συνειδητή πολιτική παρέμβαση, με στόχο να αναδιαμορφώσει το πλαίσιο της δημόσιας συζήτησης ενόψει των εκλογών του 2027 και να επαναφέρει την πολιτική αντιπαράθεση από τα συνθήματα στη σύγκριση συγκεκριμένων προσώπων και επιλογών, αποτέλεσε η συνέντευξη του Κυριάκου Μητσοτάκη στον ΣΚΑΪ και τον Αλέξη Παπαχελά. Ο Πρωθυπουργός απέρριψε ρητά το δίλημμα «Μητσοτάκης ή χάος», χαρακτηρίζοντάς το ψευδές, και υποστήριξε ότι η πραγματική σύγκριση δεν γίνεται με αφηρημένες έννοιες, αλλά με υπαρκτούς πολιτικούς αντιπάλους, κατονομάζοντας τον Νίκο Ανδρουλάκη, τη Ζωή Κωνσταντοπούλου και τον Κυριάκο Βελόπουλο, επιμένοντας παράλληλα ότι η πολιτική σταθερότητα αποτελεί κεντρική ανάγκη της περιόδου, ιδίως σε ένα διεθνές περιβάλλον αυξημένης γεωπολιτικής αβεβαιότητας, όπου –όπως ανέφερε– η Ελλάδα χρειάζεται κυβέρνηση με καθαρή αντίληψη των διεθνών συσχετισμών και ικανότητα διαχείρισης σύνθετων κρίσεων, χωρίς η πολιτική αντιπαράθεση να εξαντλείται σε συνθηματικού τύπου αντιπαραθέσεις ή λογικές στιγμιαίας εντύπωσης.

Στο ίδιο πλαίσιο, ξεκαθάρισε ότι δεν προτίθεται να αλλάξει τον εκλογικό νόμο, τονίζοντας ότι «οι κανόνες του παιχνιδιού δεν πειράζονται», δήλωσε ότι η αυτοδυναμία της Νέας Δημοκρατίας παραμένει εφικτός στόχος και τη χαρακτήρισε πιο ρεαλιστική προοπτική από τον ισχυρισμό του ΠΑΣΟΚ ότι μπορεί να αναδειχθεί πρώτο κόμμα, σημειώνοντας ταυτόχρονα ότι, σε περίπτωση μη αυτοδυναμίας, το Σύνταγμα προβλέπει σχηματισμό κυβέρνησης συνεργασίας, με την επισήμανση ότι η χώρα δεν μπορεί να μείνει ακυβέρνητη. Απευθυνόμενος προς την αξιωματική αντιπολίτευση, έθεσε το ερώτημα με ποιες πολιτικές δυνάμεις θα μπορούσε να συνεργαστεί το ΠΑΣΟΚ, αναφέροντας ότι υπάρχουν ψηφοφόροι του κόμματος που αιφνιδιάζονται από τη στάση του και από τη σύμπλευσή του με ρητορικές και πολιτικές δυνάμεις που δεν συνδέονται παραδοσιακά με τον χώρο του.

Ιδιαίτερη αναφορά έκανε στη Συνταγματική Αναθεώρηση, την οποία παρουσίασε ως ευκαιρία ουσιαστικής τοποθέτησης των κομμάτων σε κρίσιμα θεσμικά ζητήματα, όπως η σύνδεση της μονιμότητας των δημοσίων υπαλλήλων με την αξιολόγηση, η συνταγματική κατοχύρωση της δημοσιονομικής σταθερότητας και η περαιτέρω τροποποίηση του άρθρου 86, επαναλαμβάνοντας ότι η Βουλή δεν μπορεί να λειτουργεί ως όργανο άσκησης δίωξης και ότι η σχετική αρμοδιότητα πρέπει να επιστρέψει στη Δικαιοσύνη με σαφείς θεσμικές δικλίδες ασφαλείας. Στο πεδίο της εξωτερικής πολιτικής, ο Πρωθυπουργός δήλωσε ότι τα ελληνοτουρκικά αποτελούν αυτοτελές ζήτημα και ότι η Ελλάδα δεν χρειάζεται επιδιαιτητές ή διαμεσολαβητές για να συζητήσει με την Τουρκία ζητήματα που αφορούν τις δύο χώρες, τονίζοντας ότι η επέκταση των χωρικών υδάτων αποτελεί μονομερές και αναφαίρετο δικαίωμα της Ελλάδας, το οποίο θα ασκηθεί όταν κριθούν κατάλληλες οι συνθήκες, ενώ επανέλαβε ότι η μοναδική ουσιαστική διαφορά με την Άγκυρα αφορά την οριοθέτηση ΑΟΖ και υφαλοκρηπίδας και ότι όσο η Τουρκία θέτει ζητήματα κυριαρχίας ή διατηρεί το casus belli η πρόοδος παραμένει δύσκολη, αποκαλύπτοντας παράλληλα ότι η συνάντησή του με τον Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν θα πραγματοποιηθεί πριν από τις 15 Φεβρουαρίου.

Αναφερόμενος στις σχέσεις με τις Ηνωμένες Πολιτείες, χαρακτήρισε την Αμερική φίλο και τόνισε ότι η στρατηγική σχέση θα συνεχίσει να προστατεύεται, υπογραμμίζοντας ταυτόχρονα την ανάγκη η Ευρώπη να αναλάβει μεγαλύτερη ευθύνη για τη στρατηγική της αυτονομία, ενώ στο εσωτερικό πολιτικό σκέλος, σχολιάζοντας την υπόθεση της συνεπιμέλειας και τη δημόσια συζήτηση που προέκυψε με την υπουργό Τουρισμού Όλγα Κεφαλογιάννη, χαρακτήρισε τη σχετική διάταξη σωστή, επισημαίνοντας ότι όσοι κατέχουν δημόσιο αξίωμα οφείλουν να λαμβάνουν υπόψη όχι μόνο την ουσία αλλά και τις εντυπώσεις, ξεκαθαρίζοντας ωστόσο ότι δεν θα υπάρξουν πολιτικές συνέπειες. Συνολικά, η συνέντευξη κάλυψε ένα ευρύ φάσμα θεμάτων, από τα εκλογικά διλήμματα και τη Συνταγματική Αναθεώρηση έως τα ελληνοτουρκικά και τις διεθνείς ισορροπίες, αποτυπώνοντας τη στρατηγική τοποθέτηση της κυβέρνησης ενόψει της επόμενης εκλογικής αναμέτρησης και θέτοντας το πλαίσιο μέσα στο οποίο θα εξελιχθεί η πολιτική αντιπαράθεση τους επόμενους μήνες.