Μετρώντας θαλάσσιους παπαγάλους: Ζητούνται εθελοντές να ζήσουν σε απομονωμένο νησί

Μια σπάνια εμπειρία ζωής, μακριά από την καθημερινότητα και σε άμεση επαφή με τη φύση, προσφέρεται σε εθελοντές στην Ουαλία, οι οποίοι καλούνται να ζήσουν για μήνες σε ένα απομονωμένο, αυστηρά προστατευόμενο νησί, συμμετέχοντας σε προγράμματα παρακολούθησης θαλασσοπουλιών. Κεντρικός στόχος της αποστολής είναι η καταγραφή των παπαγάλων της θάλασσας, ενός εμβληματικού αλλά ευάλωτου είδους. Το νησί Σκόμερ βρίσκεται περίπου ένα μίλι ανοιχτά των ακτών του Πέμπροκσιρ, στη νοτιοδυτική Ουαλία. Με έκταση σχεδόν τριών τετραγωνικών χιλιομέτρων, αποτελεί εθνικό φυσικό καταφύγιο και έναν από τους σημαντικότερους τόπους αναπαραγωγής θαλασσοπουλιών στο Ηνωμένο Βασίλειο. Τη διαχείρισή του έχει η Υπηρεσία Άγριας Ζωής Νότιας και Δυτικής Ουαλίας, η οποία αναζητά εθελοντές για να διαμείνουν και να εργαστούν στο νησί κατά την άνοιξη, το καλοκαίρι ή το φθινόπωρο.

Σύμφωνα με τον υπεύθυνο επισκεπτών του νησιού, Ρομπ Νοτ, οι παπαγάλοι της θάλασσας αποτελούν «ένα απολύτως εμβληματικό είδος», ωστόσο η παρακολούθηση του πληθυσμού τους είναι ιδιαίτερα απαιτητική. Οι εθελοντές χωρίζουν το νησί σε τομείς και ξεκινούν τις μετρήσεις περίπου δύο ώρες πριν από τη δύση του ήλιου, όταν τα περισσότερα πουλιά επιστρέφουν στη στεριά. Με ειδικά χειροκίνητα εργαλεία καταγραφής, μετρούν όσα βρίσκονται στο έδαφος, στη θάλασσα αλλά και στον αέρα. Οι θέσεις δεν είναι αμειβόμενες, ωστόσο καλύπτονται πλήρως η διαμονή στο νησί και τα έξοδα μετακίνησης εντός του Ηνωμένου Βασιλείου, ενώ παρέχεται και υποτροφία ύψους 200 έως 400 λιρών. Αυτή την περίοδο προκηρύσσονται τρεις μακροχρόνιες θέσεις εθελοντών, καθώς και μία εξειδικευμένη θέση παρακολούθησης θαλασσοπουλιών.

Οι παπαγάλοι της θάλασσας περιλαμβάνονται στον Κόκκινο Κατάλογο της Διεθνής Ένωση για τη Διατήρηση της Φύσης ως είδος ευάλωτο στην εξαφάνιση. Όπως σημειώνει ο Νοτ, η σημερινή κατάσταση έρχεται σε έντονη αντίθεση με το παρελθόν, όταν οι πληθυσμοί τους ήταν ακμάζοντες. «Καταβάλλεται κάθε δυνατή προσπάθεια για την αντιστροφή αυτής της πορείας», τονίζει. Η απογραφή στο Σκόμερ πραγματοποιείται συστηματικά κάθε χρόνο, με στόχο την καταγραφή των πουλιών που επιστρέφουν την άνοιξη για αναπαραγωγή. Την περασμένη χρονιά σημειώθηκε αριθμός-ρεκόρ, με 43.626 παπαγάλους της θάλασσας, παρά τη γενικευμένη μείωση των πληθυσμών τους διεθνώς. Η αύξηση αυτή αποδίδεται, σύμφωνα με τους διαχειριστές του νησιού, στην αφθονία τροφής στην ευρύτερη θαλάσσια περιοχή και στην απουσία θηρευτών, όπως αρουραίοι και αλεπούδες.

Πέρα από τους παπαγάλους της θάλασσας, το Σκόμερ φιλοξενεί περίπου 350.000 αναπαραγωγικά ζευγάρια Manx shearwaters, καθώς και χιλιάδες guillemots και razorbills. Την άνοιξη, το έργο των εθελοντών επικεντρώνεται κυρίως στις μετρήσεις παπαγάλων και στις θαλάσσιες καταγραφές από σκάφη. Το καλοκαίρι, το βάρος πέφτει στην παρακολούθηση της ανάπτυξης των νεοσσών, ενώ το φθινόπωρο περιλαμβάνει, μεταξύ άλλων, την καταγραφή γκρίζων φώκαινων και άλλων ειδών, όπως τρωκτικά, ερπετά, κητώδη και νυχτοπεταλούδες.

Οι εθελοντές εργάζονται για περίπου τρεις μήνες, από τα τέλη Μαρτίου έως τα τέλη Σεπτεμβρίου, ενώ ο υπεύθυνος παρακολούθησης θαλασσοπουλιών θα απασχοληθεί για έναν μήνα, από τα τέλη Μαΐου έως τα τέλη Ιουνίου. Παράλληλα, συνδράμουν στη βασική λειτουργία του νησιού, το οποίο υποδέχεται περίπου 25.000 επισκέπτες κάθε χρόνο. Το Σκόμερ δεν διαθέτει καταστήματα και όσοι διαμένουν εκεί οφείλουν να μεταφέρουν μαζί τους τρόφιμα και βασικές προμήθειες. Δεν υπάρχουν μόνιμοι κάτοικοι, ωστόσο εποχικό προσωπικό της Υπηρεσίας Άγριας Ζωής ζει στο νησί για περίπου εννέα μήνες τον χρόνο. Η πρόσβαση γίνεται αποκλειστικά με σκάφος, με τακτικά δρομολόγια από τον Απρίλιο έως τον Αύγουστο και περιορισμένη σύνδεση τον Σεπτέμβριο, ανάλογα με τις καιρικές συνθήκες και τη ζήτηση.