Κόμμα Καρυστιανού: Επίθεση Πλακιά σε Αρβανίτη

Νέο κύκλο έντασης άνοιξε στον χώρο της αντιπολίτευσης η δημόσια αντιπαράθεση ανάμεσα στον ευρωβουλευτή του ΣΥΡΙΖΑ Κώστας Αρβανίτης και τον Νίκο Πλακιά, με αφορμή τηλεοπτική τοποθέτηση του πρώτου για τη Μαρία Καρυστιανού. Η σύγκρουση αυτή ήρθε να προστεθεί σε ένα ήδη φορτισμένο πολιτικό περιβάλλον, όπου το τραγικό δυστύχημα των Τεμπών εξακολουθεί να λειτουργεί ως πεδίο κοινωνικής πίεσης, πολιτικής διεκδίκησης αλλά και εσωτερικών ρωγμών. Κατά τη διάρκεια συνέντευξής του στο Action24, με φόντο τις εξελίξεις γύρω από τη διαγραφή του Νικόλα Φαραντούρη από την ευρωομάδα του ΣΥΡΙΖΑ, ο Κώστας Αρβανίτης ρωτήθηκε για το κατά πόσο είχε στηρίξει δημόσια τη Μαρία Καρυστιανού. Ο ίδιος απάντησε αρνητικά, επιχειρώντας σαφή διάκριση ανάμεσα στο πρόσωπο και στον θεσμικό ρόλο του Συλλόγου Συγγενών Θυμάτων των Τεμπών. «Στηρίξαμε τον σύλλογο και τον αγώνα για την αλήθεια και τη δικαιοσύνη για τους 57 νεκρούς. Ο ΣΥΡΙΖΑ έφερε τον σύλλογο στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο. Η κυρία Καρυστιανού είναι η πρόεδρος», ανέφερε χαρακτηριστικά.

Η τοποθέτηση αυτή προκάλεσε άμεση και έντονη αντίδραση από τον Νίκο Πλακιά, ο οποίος κατηγόρησε τον ΣΥΡΙΖΑ και προσωπικά τον Κώστα Αρβανίτη ότι επιχείρησαν να αξιοποιήσουν πολιτικά τη δημόσια απήχηση της Μαρίας Καρυστιανού. Σύμφωνα με τη δική του εκτίμηση, η στήριξη δεν αφορούσε τον συλλογικό αγώνα, αλλά την προβολή και τη μετατροπή του κοινωνικού πόνου σε πολιτικό κεφάλαιο.

Η ανάρτηση του Νίκου Πλακιά:

“Παρακολούθησα την συνέντευξη του Κώστα Αρβανίτη στο action24tv στους δημοσιογράφους Γ. Γρηγοριάδη και Δώρα Κουτροκόη και έκπληκτος άκουσα στην ερώτηση που του κάνανε για την σχέση του με την Μαρία Καρυστιανού και τις επισκέψεις που κάνανε μαζί στο Ευρωκοινοβούλιο τον προηγούμενο χρόνο να απαντά: Ότι δεν πήγε για την Καρυστιανού, αλλά για τον σύλλογο και για τα ΤΕΜΠΗ και θα συνεχίσει να το κάνει. Όχι, κύριε Αρβανίτη, δεν πήγες για κανένα συγγενή και για κανένα ΤΕΜΠΗ. Πήγες μαζί με την Καρυστιανού μόνο και μόνο για να εκμεταλλευτείς την δημοφιλία της και να μαζέψεις ψήφους για το κόμμα σου και για τον εαυτό σου. Η ζημιά που κάνατε με αυτές τις κινήσεις σας κύριε Αρβανίτη όλο αυτό το διάστημα είναι ανυπολόγιστη. Να γνωρίζετε ότι στην πιθανή αθώωση του Καραμανλή έχετε μεγάλο μερίδιο και εσείς και όλοι οι υπόλοιποι που συνέβαλαν για αυτές τις κινήσεις. Και κάτι τελευταίο, γιατί δεν αναφέρατε και την επικοινωνία που είχατε με άλλους συγγενείς και τους ενημερώνατε ότι τότε στην αρχή θα πηγαίνατε με την Καρυστιανού και μετά στα δύσκολα θα πηγαίνατε με εκείνους; Ακόμα περιμένουν. Βλέπετε εκείνοι δεν είχαν την δημοφιλία της κυρίας Καρυστιανού. Κρίμα, ειλικρινά ΚΡΙΜΑ για εσάς”

Η αντιπαράθεση αυτή εκτυλίσσεται σε μια χρονική συγκυρία κατά την οποία η ίδια η Μαρία Καρυστιανού έχει δηλώσει ανοιχτά ότι εξετάζει τη δημιουργία πολιτικού φορέα με στόχο τη συμμετοχή στις επόμενες εκλογές. Η δήλωση αυτή προκάλεσε έντονες δονήσεις στο πολιτικό σύστημα, παρά το γεγονός ότι κυβέρνηση και κόμματα της αντιπολίτευσης επιχειρούν δημοσίως να διατηρήσουν χαμηλούς τόνους. Στο κυβερνητικό στρατόπεδο αναγνωρίζεται ότι η ενδεχόμενη εμφάνιση ενός νέου πολιτικού σχήματος μπορεί να λειτουργήσει ως πόλος έλξης για απογοητευμένους ή αποσυσπειρωμένους ψηφοφόρους της Νέα Δημοκρατία, οι οποίοι κινούνται στη λεγόμενη «γκρίζα ζώνη». Την ίδια στιγμή, κυβερνητικές εκτιμήσεις κάνουν λόγο για περαιτέρω κατακερματισμό της αντιπολίτευσης, γεγονός που ενδέχεται να επηρεάσει καθοριστικά τη δυναμική των επόμενων εκλογών.

Από το Μέγαρο Μαξίμου επιχειρείται σαφής διαχωρισμός ανάμεσα στη Μαρία Καρυστιανού ως μητέρα θύματος και στη Μαρία Καρυστιανού ως εν δυνάμει πολιτικό πρόσωπο. Ο κυβερνητικός εκπρόσωπος Παύλος Μαρινάκης τόνισε σε τηλεοπτική του παρέμβαση ότι «ο συλλογικός πόνος δεν μπορεί να μετατρέπεται σε όχημα πολιτικής ανέλιξης», καλώντας την ίδια να τοποθετηθεί με σαφήνεια σε ζητήματα πολιτικής ουσίας, από την οικονομία και την υγεία έως την εξωτερική πολιτική. Στη Χαριλάου Τρικούπη, το ΠΑΣΟΚ επιμένει ότι ο βασικός του αντίπαλος παραμένει η Νέα Δημοκρατία, αντιμετωπίζοντας θεσμικά το ενδεχόμενο ίδρυσης νέου κόμματος. Στελέχη του κόμματος υπογραμμίζουν ότι η πολιτική αξιολόγηση κάθε νέου φορέα θα γίνει με καθαρά πολιτικά κριτήρια, ενώ παράλληλα στρέφουν τα πυρά τους προς την κυβέρνηση, επαναφέροντας ζητήματα όπως η αναθεώρηση του άρθρου 86 και ο τρόπος επιλογής της ηγεσίας της Δικαιοσύνης.

Στην Κουμουνδούρου επικρατεί εμφανής αμηχανία. Η προοπτική πολιτικής κίνησης από τη Μαρία Καρυστιανού, σε συνδυασμό με τη διαγραφή Φαραντούρη, ανέδειξε τις εσωτερικές αντιφάσεις του κόμματος. Στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ τονίζουν τον σεβασμό τους προς τους συγγενείς των θυμάτων και το κοινωνικό αίτημα για δικαιοσύνη, επισημαίνοντας ωστόσο ότι άλλο ο κοινωνικός αγώνας και άλλο η οργανωμένη πολιτική εκπροσώπηση.

Από τον Περισσό, το ΚΚΕ ξεκαθαρίζει ότι δεν αιφνιδιάζεται από την εμφάνιση νέων πολιτικών κινήσεων. Σε παρεμβάσεις του επισημαίνει ότι διαφωνεί στρατηγικά με την αντίληψη πως η Ευρωπαϊκή Ένωση μπορεί να λειτουργήσει ως εγγυητής κάθαρσης και κράτους δικαίου, υπενθυμίζοντας ότι οι πολιτικές της απελευθέρωσης και της ιδιωτικοποίησης των σιδηροδρόμων συνέβαλαν στο έγκλημα των Τεμπών. Παράλληλα, αναγνωρίζει ως αναφαίρετο δικαίωμα της Μαρίας Καρυστιανού να δοκιμαστεί στον πολιτικό στίβο. Στον αντίποδα, ο πρόεδρος της Ελληνική Λύση, Κυριάκος Βελόπουλος, προχώρησε σε αιχμηρή ανάρτηση στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, μιλώντας για «σωτήρες του τίποτα» και επικαλούμενος ρήση του Αριστοφάνη για την ανάγκη εμπειρίας πριν από την άσκηση εξουσίας, χωρίς ωστόσο να κατονομάσει άμεσα τη Μαρία Καρυστιανού.

Ιδιαίτερο ενδιαφέρον συγκεντρώνει και η στάση της Ζωή Κωνσταντοπούλου. Η στενή σχέση που είχε αναπτυχθεί με τη Μαρία Καρυστιανού το προηγούμενο διάστημα, στο πλαίσιο του αγώνα για δικαιοσύνη για τα Τέμπη, φαίνεται να έχει «παγώσει» μετά την προαναγγελία πολιτικής πρωτοβουλίας. Η σιωπή της μέχρι στιγμής εκλαμβάνεται ως στρατηγική επιλογή, με τη στάση της να αναμένεται με ιδιαίτερο ενδιαφέρον. Καθοριστικό ορόσημο θεωρείται πλέον η 28η Φεβρουαρίου, επέτειος τριών ετών από την τραγωδία των Τεμπών. Πολλοί εκτιμούν ότι τότε η Μαρία Καρυστιανού ενδέχεται να αποσαφηνίσει τις προθέσεις της και να δώσει το πολιτικό στίγμα του εγχειρήματος, σε μια συγκυρία όπου, λίγες εβδομάδες αργότερα, ολοκληρώνεται και η θητεία της στην προεδρία του Συλλόγου Συγγενών Θυμάτων των Τεμπών. Το ερώτημα που αιωρείται πλέον είναι αν και πώς ο κοινωνικός πόνος θα μετατραπεί σε πολιτική εκπροσώπηση – και με ποιες συνέπειες για το ήδη εύθραυστο πολιτικό τοπίο.