Νομοσχέδιο Δένδια: Δεν θα υπάρξουν μειώσεις σε κανένα εφάπαξ παρά μόνο αυξήσεις

Την ανάγκη ριζικού εξορθολογισμού της δομής και της λειτουργίας των Ενόπλων Δυνάμεων, υπό το βάρος των «κοσμογονικών γεωπολιτικών αλλαγών» που συντελούνται διεθνώς, ανέδειξε από το βήμα της Βουλής ο υπουργός Εθνικής Άμυνας Νίκος Δένδιας, υπερασπιζόμενος το νομοσχέδιο με τίτλο «Χάρτης Μετάβασης των Ενόπλων Δυνάμεων στη Νέα Εποχή». Όπως υποστήριξε, το περιβάλλον ασφάλειας έχει μεταβληθεί δραματικά, γεγονός που επιβάλλει προσαρμογές όχι μόνο στον εξοπλισμό, αλλά κυρίως στη διάρθρωση, στη στελέχωση και στην αξιοποίηση του ανθρώπινου δυναμικού.

Ο υπουργός παρουσίασε στοιχεία που, όπως είπε, αποτυπώνουν στρεβλώσεις δεκαετιών. Ειδική αναφορά έκανε στο Πολεμικό Ναυτικό, σημειώνοντας ότι μόλις το 8,8% των στελεχών του υπηρετεί σήμερα σε πολεμικά πλοία, ενώ η συντριπτική πλειονότητα βρίσκεται σε υπηρεσίες ξηράς και επιτελικές θέσεις. Αντίστοιχα, στον Έβρο και στα νησιά υπηρετεί περίπου το 13% του προσωπικού, με το υπόλοιπο να κατανέμεται σε θέσεις εκτός πρώτης γραμμής. Κατά τον ίδιο, τα δεδομένα αυτά καθιστούν επιβεβλημένη μια συνολική αναδιάταξη δυνάμεων, με έμφαση στην επιχειρησιακή ετοιμότητα και στην πραγματική παρουσία εκεί όπου υπάρχουν ανάγκες.

Απαντώντας στις επικρίσεις που διατυπώνονται, κυρίως από πλευράς υπαξιωματικών, ο Νίκος Δένδιας υπογράμμισε ότι η κυβέρνηση δεν βρίσκεται σε αντιπαράθεση με κανένα σώμα των Ενόπλων Δυνάμεων. Αντιθέτως, όπως τόνισε, αναγνωρίζει τη συμβολή και την προσφορά των υπαξιωματικών, αλλά έχει ταυτόχρονα θεσμική υποχρέωση να διορθώσει ανισορροπίες που έχουν διαμορφωθεί εις βάρος άλλων κατηγοριών στελεχών. Στο πλαίσιο αυτό, σημείωσε ότι το ισχύον καθεστώς ανέλιξης των υπαξιωματικών είχε καταστεί, διαχρονικά, ευνοϊκότερο σε σχέση με εκείνο των αξιωματικών, γεγονός που αποτυπωνόταν ακόμη και στις βάσεις εισαγωγής των αντίστοιχων στρατιωτικών σχολών.

Ο υπουργός αναφέρθηκε εκτενώς και στις νομοτεχνικές βελτιώσεις που κατέθεσε κατά τη συζήτηση του νομοσχεδίου, διευκρινίζοντας ότι αφορούν κυρίως ζητήματα χρόνου κρίσεων, βαθμολογικής εξέλιξης και υπηρεσιακής ισορροπίας. Ιδιαίτερη έμφαση έδωσε στη ρύθμιση που ανοίγει τον δρόμο για μετάταξη υπαξιωματικών σε θέσεις αξιωματικών ακόμη και χωρίς πτυχίο ανώτατης εκπαίδευσης, υπό αυστηρές προϋποθέσεις αξιολόγησης και επιτυχούς αποφοίτησης από ειδικό σχολείο επιλογής που θα δημιουργηθεί με ευθύνη του ΓΕΕΘΑ. Όπως εξήγησε, το ποσοστό των μετατάξεων θα κινείται εντός συγκεκριμένων ορίων, ώστε να διασφαλίζεται η ισορροπία στη δομή των σωμάτων.

Στο ίδιο πλαίσιο εντάσσονται και οι ρυθμίσεις για την επικαιροποίηση των σχολών ειδίκευσης, τον επανακαθορισμό παραμεθόριων περιοχών, αλλά και την προσαρμογή των ηλικιακών ορίων για την ένταξη στην εθνοφυλακή, αλλαγές που –κατά τον υπουργό– ανταποκρίνονται σε σύγχρονες επιχειρησιακές ανάγκες και όχι σε λογικές στατιστικής ωραιοποίησης.

Ιδιαίτερη αναφορά έκανε ο Νίκος Δένδιας και στο μισθολογικό και συνταξιοδοτικό καθεστώς των στρατιωτικών, καλώντας να μην καλλιεργούνται –όπως είπε– εντυπώσεις και συγχύσεις. Τόνισε ότι τα επιδόματα ιδιαίτερων συνθηκών, θέσης ευθύνης και διοίκησης συμμετέχουν στις τακτικές αποδοχές και ξεκαθάρισε με κατηγορηματικό τρόπο ότι δεν πρόκειται να υπάρξει καμία μείωση σε εφάπαξ παροχές, παρά μόνο αυξήσεις. Υπενθύμισε, μάλιστα, ότι κατά τη διάρκεια της θητείας του στο υπουργείο έχουν δοθεί συνολικά αυξήσεις ύψους 350 εκατομμυρίων ευρώ στα στελέχη των Ενόπλων Δυνάμεων.

Απευθυνόμενος προς την αντιπολίτευση, ο υπουργός επισήμανε ότι η συζήτηση δεν μπορεί να γίνεται με γενικεύσεις που ταυτίζουν μια κατηγορία στελεχών με το σύνολο των Ενόπλων Δυνάμεων. Όπως ανέφερε χαρακτηριστικά, οι τοποθετήσεις αυτές ακούγονται όχι μόνο από υπαξιωματικούς, αλλά και από αξιωματικούς και ΕΠΟΠ, υπογραμμίζοντας ότι η μεταρρύθμιση αφορά συνολικά το στράτευμα και όχι αποσπασματικές ομάδες.

Με τη συζήτηση να διεξάγεται σε έντονο πολιτικό κλίμα, η κυβέρνηση εμφανίζεται αποφασισμένη να προχωρήσει σε μια δομική αναμόρφωση των Ενόπλων Δυνάμεων, υποστηρίζοντας ότι πρόκειται για αναγκαία προσαρμογή σε ένα διεθνές περιβάλλον αυξημένων απειλών και απαιτήσεων, όπου η αριθμητική επάρκεια δεν αρκεί χωρίς λειτουργική και επιχειρησιακή αποτελεσματικότητα.