Τα τέσσερα αδέλφια που νίκησαν τον Αμαζόνιο και η σκοτεινή συνέχεια

Η ιστορία τους έκανε τον γύρο του κόσμου ως ένα από τα πιο απίθανα θαύματα επιβίωσης του 21ου αιώνα. Τέσσερα ανήλικα αδέλφια, χαμένα για σαράντα ημέρες στην καρδιά του Αμαζονίου, κατάφεραν να επιβιώσουν εκεί όπου ακόμη και έμπειροι διασώστες λύγιζαν. Όμως, πίσω από το θαύμα, ακολούθησε μια σκοτεινή πραγματικότητα που μετέτρεψε τη σωτηρία σε μια νέα δοκιμασία. Η αρχή γράφτηκε την 1η Μαΐου 2023, όταν ένα μικρό αεροσκάφος συνετρίβη σε απομονωμένη περιοχή της νότιας Κολομβία, μέσα στο αδιαπέραστο τροπικό δάσος του Αμαζονίου. Στο αεροπλάνο επέβαινε η ιθαγενής Μαγδαλένα Μουκουτούι μαζί με τα τέσσερα παιδιά της. Για περισσότερες από δύο εβδομάδες, όλα θεωρούνταν νεκρά. Όταν οι διασώστες εντόπισαν τελικά το σημείο της συντριβής, ανέσυραν τα λείψανα τριών ενηλίκων, ανάμεσά τους και της μητέρας. Τα παιδιά, όμως, δεν ήταν εκεί.

Η 13χρονη Λέσλι, η 9χρονη Σολεϊνί, ο 4χρονος Τιέν και ο μόλις 11 μηνών Κριστίν είχαν χαθεί βαθιά στη ζούγκλα. Κανείς δεν πίστευε πραγματικά ότι μπορούσαν να είναι ζωντανοί. Κι όμως, τα τέσσερα αδέλφια άντεξαν σαράντα ημέρες μέσα σε έναν από τους πιο αφιλόξενους τόπους του πλανήτη. Τρέφονταν με φρούτα και σπόρους, με λίγο αλεύρι κασάβας που είχαν διασώσει από το αεροπλάνο, μάζευαν βρόχινο νερό σε ένα πλαστικό μπουκάλι και προσπαθούσαν να προστατευθούν από άγρια ζώα και έντομα. Η ζούγκλα δεν τους χάρισε τίποτα· κάθε μέρα ήταν ένας αγώνας. Κεντρικό ρόλο στην επιβίωση είχε η μεγαλύτερη αδελφή. Η Λέσλι, μεγαλωμένη σε ιθαγενή κοινότητα, γνώριζε ποια φυτά ήταν βρώσιμα και ποια θανατηφόρα. Έφτιαξε αυτοσχέδιο καλάμι για ψάρεμα, σκότωσε φίδι για να προστατεύσει τα μικρότερα παιδιά και κουβαλούσε στην πλάτη της την τραυματισμένη Σολεϊνί, που δεν μπορούσε να περπατήσει. Στα δεκατρία της, έγινε μητέρα, προστάτιδα και οδηγός.

Την ίδια στιγμή, έξω από τη ζούγκλα, εκτυλισσόταν μία από τις μεγαλύτερες επιχειρήσεις έρευνας που γνώρισε ποτέ η Κολομβία. Περισσότεροι από 120 στρατιώτες και δεκάδες ιθαγενείς εθελοντές περπατούσαν αδιάκοπα στο πυκνό δάσος, δεχόμενοι επιθέσεις από κουνούπια, μυρμήγκια φωτιάς και ασθένειες. Σημάδια ζωής – ένα μπιμπερό, μισοφαγωμένα φρούτα, λερωμένες πάνες – κράτησαν την ελπίδα ζωντανή. Ελικόπτερα πετούσαν χαμηλά, έριχναν τρόφιμα και μηνύματα, ενώ από μεγάφωνα ακουγόταν η φωνή της γιαγιάς των παιδιών να τους παρακαλεί να μείνουν στο ίδιο σημείο. Παρ’ όλα αυτά, μετά από εβδομάδες χωρίς αποτέλεσμα, η απόφαση για διακοπή της επιχείρησης είχε σχεδόν ληφθεί.

Τότε παρενέβη η παράδοση. Ο Μανουέλ Ρανόκε, πατέρας των δύο μικρότερων παιδιών, συμμετείχε σε ιερό τελετουργικό αγιαχουάσκας – ενός παραισθησιογόνου ροφήματος με βαθιά πνευματική σημασία για τους ιθαγενείς του Αμαζονίου. Ο ίδιος δεν είδε τίποτα. Την επόμενη ημέρα, όμως, ο πρεσβύτερος Χοσέ Ρούμπιο δήλωσε ότι «είδε» τα παιδιά. «Θα τα βρούμε σήμερα», είπε. Την 40ή ημέρα, στην τελευταία προσπάθεια, ήρθε το μήνυμα στον ασύρματο: τα παιδιά είχαν εντοπιστεί, περίπου πέντε χιλιόμετρα από το σημείο της συντριβής. Ζωντανά. Βρέθηκαν σε ένα μικρό ξέφωτο, εξαντλημένα και αποστεωμένα, τυλιγμένα αργότερα σε ισοθερμικές κουβέρτες, με ορούς στα χέρια. Μεταφέρθηκαν με ελικόπτερο στην Μπογκοτά, όπου νοσηλεύτηκαν για αφυδάτωση και τραύματα. Η Λέσλι αποκάλυψε πως η μητέρα τους είχε πεθάνει λίγες ημέρες μετά τη συντριβή. Η εικόνα των παιδιών έγινε παγκόσμιο σύμβολο αντοχής. Ο πρόεδρος Γκουστάβο Πέτρο μίλησε για «ένα παράδειγμα επιβίωσης που θα μείνει στην ιστορία», λέγοντας ότι «η ζούγκλα τα έσωσε».

Όμως το παραμύθι δεν είχε ευτυχισμένο τέλος. Μετά το εξιτήριο, τα παιδιά τέθηκαν υπό κρατική προστασία. Σύντομα αποκαλύφθηκε ότι ο Μανουέλ Ρανόκε κατηγορούνταν για σεξουαλική κακοποίηση ανήλικης θετής κόρης πριν από το δυστύχημα. Ο ίδιος αρνήθηκε τις κατηγορίες, ωστόσο φυλακίστηκε τον Αύγουστο του 2023 και λίγους μήνες αργότερα του ασκήθηκε επίσημη δίωξη. Συγγενείς της μητέρας υποστήριξαν ότι τα παιδιά ίσως απέφευγαν σκόπιμα τις ομάδες διάσωσης, φοβούμενα την επιστροφή σε ένα περιβάλλον που δεν ένιωθαν ασφαλές. Σήμερα, τα αδέλφια Μουκουτούι μεγαλώνουν υπό την προστασία του Κολομβιανού Ινστιτούτου Οικογενειακής Πρόνοιας. Οι αρχές διαβεβαιώνουν ότι είναι υγιή και λαμβάνουν ψυχολογική υποστήριξη.