Ελεονώρα Μελέτη κακοποίηση: “Έχω υπάρξει θύμα σε σχέση μου, απλά ήμουν τυχερή”

Σε μια ιδιαίτερα φορτισμένη, αλλά θεσμικά συγκροτημένη παρέμβαση στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, η Ελεονώρα Μελέτη αναφέρθηκε δημόσια για πρώτη φορά στη βία που έχει υποστεί στο παρελθόν σε προσωπική της σχέση. Η τοποθέτησή της έγινε στο πλαίσιο συζήτησης για τις γυναικοκτονίες, εκδήλωση που διοργανώθηκε την Τετάρτη 14 Ιανουαρίου με πρωτοβουλία του Κώστα Αρβανίτη. Η ευρωβουλευτής της Νέας Δημοκρατίας ξεκίνησε την παρέμβασή της με μια σαφή διάκριση: υπογράμμισε ότι δεν μπορεί να συγκρίνει τη δική της εμπειρία με τον ανείπωτο πόνο των γονιών που έχουν χάσει παιδί από έμφυλη βία. Ωστόσο, επέλεξε να μιλήσει ανοιχτά για τη δική της διαδρομή, επισημαίνοντας ότι η κακοποίηση δεν κάνει διακρίσεις και μπορεί να αφορά γυναίκες κάθε ηλικίας, μόρφωσης και κοινωνικής θέσης. Όπως τόνισε, η σιωπή γύρω από τη βία συχνά συντηρεί τον φόβο και την απομόνωση των θυμάτων, ενώ η δημόσια συζήτηση –όταν γίνεται με σεβασμό– μπορεί να λειτουργήσει ενδυναμωτικά και να ενθαρρύνει περισσότερες γυναίκες να ζητήσουν βοήθεια.

«Πόσοι Χίτλερ σε έναν πλανήτη, να δούμε ποιον θα πρωτοσκοτώσουν»: Η αντίδραση της Μελέτη στα σχόλια Τουμασάτου

Πιο αναλυτικά, η Ελεονώρα Μελέτη  είπε συναισθηματικά φορτισμένη: «Δεν υπάρχει έγκλημα πάθους, υπάρχει έγκλημα. Είμαι εδώ ως μητέρα, γιατί μεγαλώνω και εγώ μια κόρη. Είναι μόλις 7 χρονών και αναρωτιέμαι αν το δικό μου το παιδί θα έρθει ποτέ αντιμέτωπο ή όχι, με κάτι σαν κι αυτό που ζήσατε εσείς. Δεν μπορώ να σας καταλάβω. Είναι ψέμα όταν λέει μια μάνα ότι εγώ καταλαβαίνω μια άλλη μάνα που έχασε το παιδί της. Δεν μπορεί να την καταλάβει. Αυτός ο πόνος δεν είναι λογικός, δεν είναι βιώσιμος, δεν είναι δυνατόν να τον αντέξει κανείς. Φαντάζομαι γιατί δεν ξέρω και εύχομαι να μη μάθω. Είμαι εδώ όμως ως γυναίκα, η οποία έχει υπάρξει θύμα κακοποίησης στη σχέση της. Δεν ξύπνησα ένα πρωί και είπα ότι θα ασχοληθώ με τα γυναικεία δικαιώματα και ότι θα υπερασπίζομαι τις γυναίκες. Έχω και εγώ τα δικά μου βιώματα, βέβαια εγώ ήμουν πολύ πιο τυχερή. Έβλεπα, ήξερα, μπορούσα να υπερασπιστώ τον εαυτό μου».