Ο Γρηγόρης Δημητριάδης συναντήθηκε με μέλη της ΟΝΝΕΔ και της ΔΑΠ – ΝΔΦΚ

Με μέλη της ΟΝΝΕΔ και φοιτητές της ΔΑΠ–ΝΔΦΚ από την Ιατρική και Οδοντιατρική Σχολή Αθηνών συναντήθηκε ο Γρηγόρης Δημητριάδης, σε μια συνάντηση με έντονο πολιτικό και συμβολικό φορτίο. «Πάντα χαρά μου να συζητώ με τα νεότερα μέλη της μεγάλης μας οικογένειας», έγραψε σε ανάρτησή του, συνοδεύοντας το μήνυμα με φωτογραφίες από τη συνάντηση.

Συνάντηση με μέλη της ΟΝΝΕΔ και τα παιδιά της Δ.Α.Π-Ν.Δ.Φ.Κ Ιατρικής και Οδοντιατρικής Σχολής Αθηνών. Πάντα χαρά μου να συζητάω με τα νεότερα μελη της μεγάλης μας οικογένειας. pic.twitter.com/8xuxv4Pi9o

— GDimitriadis (@grigoris_d) January 9, 2026

Η παρουσία Δημητριάδη σε κομματικές και οργανωτικές διεργασίες επαναφέρει αναπόφευκτα τη συζήτηση για τον ρόλο του στη διακυβέρνηση Μητσοτάκη και για το αν —και πότε— μπορεί να επιστρέψει στον πυρήνα του κυβερνητικού μηχανισμού. Κατά την περίοδο που βρισκόταν στο Μέγαρο Μαξίμου, ο Δημητριάδης θεωρήθηκε από φίλους και αντιπάλους το κεντρικό σημείο συντονισμού της κυβέρνησης. Δεν ήταν απλώς διαχειριστής διαδικασιών, αλλά ο άνθρωπος που εξασφάλιζε ότι οι πολιτικές αποφάσεις μετατρέπονταν σε πράξη χωρίς καθυστερήσεις, ασυνεννοησία ή παράλληλες γραμμές. Υπουργοί, βουλευτές και κομματικά στελέχη αναγνωρίζουν ότι εκείνη την περίοδο η κυβέρνηση λειτουργούσε με αυστηρή ιεράρχηση στόχων και σαφή κατανομή ρόλων. Το αποτέλεσμα ήταν μια εικόνα πειθαρχίας και αποτελεσματικότητας που συνέβαλε καθοριστικά στη διαμόρφωση του πολιτικού κλίματος υπέρ της Νέας Δημοκρατίας.

Η αποχώρησή του το καλοκαίρι του 2022 άφησε ένα οργανωτικό κενό που, σύμφωνα με στελέχη του κυβερνώντος κόμματος, δεν καλύφθηκε ποτέ πλήρως. Παρά τις προσπάθειες των διαδόχων του, η κυβερνητική μηχανή άρχισε να εμφανίζει περισσότερες αστοχίες, χαλαρότερο συντονισμό και λιγότερη συνοχή στο μήνυμα. Δεν πρόκειται για πολιτική κριτική, αλλά για λειτουργική διαπίστωση: η απουσία ενός κεντρικού «ρυθμιστή» έγινε αισθητή τόσο στο εσωτερικό της κυβέρνησης όσο και στη δημόσια εικόνα της. Η συζήτηση για πιθανή επιστροφή Δημητριάδη στο Μαξίμου δεν αφορά μόνο την καθημερινή λειτουργία της κυβέρνησης. Έχει ξεκάθαρη εκλογική διάσταση.

Οι ψηφοφόροι της ΝΔ που στήριξαν το κόμμα το 2023 ανταμείβοντας τη σταθερότητα και την προβλεψιμότητα, είναι ιδιαίτερα ευαίσθητοι σε σημάδια αποσυντονισμού. Σε αυτό το κοινό, το όνομα Δημητριάδη λειτουργεί ως συνώνυμο ελέγχου, πειθαρχίας και επαγγελματισμού. Η πολιτική συμπεριφορά δείχνει ότι οι πολίτες φοβούνται περισσότερο την απώλεια σταθερότητας παρά την απουσία νέων υποσχέσεων. Και σε αυτό το πεδίο, η παρουσία ενός δοκιμασμένου οργανωτικού παράγοντα λειτουργεί καθησυχαστικά.

Δεν είναι τυχαίο ότι κάθε φορά που επανέρχεται στο προσκήνιο το ενδεχόμενο επιστροφής Δημητριάδη, η αντιπολίτευση αντιδρά έντονα. Μια Νέα Δημοκρατία με ισχυρό οργανωτικό κέντρο μειώνει δραστικά τα περιθώρια πολιτικών λαθών και αυξάνει τις πιθανότητες επανεκλογής το 2027. Μια τέτοια εξέλιξη θα άνοιγε τον δρόμο όχι μόνο για τρίτη συνεχόμενη νίκη, αλλά για μια μακρύτερη περίοδο πολιτικής κυριαρχίας, με ό,τι αυτό συνεπάγεται για τους συσχετισμούς δυνάμεων στο πολιτικό σύστημα. Η συνάντηση με τη νεολαία της ΝΔ δεν ήταν απλώς μια εικόνα για τα κοινωνικά δίκτυα. Ήταν ένα πολιτικό σήμα. Ένα μήνυμα παρουσίας, επιρροής και διαρκούς εμπλοκής. Σε μια πολιτική συγκυρία όπου η αποτελεσματικότητα μετρά περισσότερο από τη ρητορική, ο Γρηγόρης Δημητριάδης παραμένει —είτε επιστρέψει επίσημα είτε όχι— ένας παράγοντας που επηρεάζει τις εξελίξεις. Και αυτό, όσο πλησιάζουμε προς το 2027, αποκτά όλο και μεγαλύτερη σημασία.