Καιρίδης για Γεωργιάδη: Είναι άλλο να είμαστε συγκρατημένοι με τον Τραμπ και άλλο να χειροκροτάμε

Έμμεσες αλλά σαφείς αιχμές για τη στάση και τη δημόσια ρητορική του Άδωνις Γεωργιάδης στο ζήτημα της αμερικανικής επέμβασης στη Βενεζουέλα άφησε ο βουλευτής της Νέας Δημοκρατίας Δημήτρης Καιρίδης, μιλώντας το πρωί στον ΣΚΑΪ. Αφορμή αποτέλεσε η δημόσια αντιπαράθεση του υπουργού Υγείας με τον Γιάνη Βαρουφάκη, με τον κ. Καιρίδη να σημειώνει αρχικά ότι έχει παρακολουθήσει τη συζήτηση, προσθέτοντας όμως με νόημα πως «με τον Άδωνι έχω πολλά στα διεθνή, γιατί έχει έρθει και στα δικά μας χωράφια», αναφερόμενος σε αναρτήσεις και τοποθετήσεις του υπουργού που άπτονται της εξωτερικής πολιτικής. Σε μια αποστροφή λόγου με διπλή ανάγνωση, ο βουλευτής της ΝΔ υπογράμμισε ότι ο Άδωνις Γεωργιάδης είναι «πολύ καλός υπουργός Υγείας» και ότι έχει «πολλή δουλειά να κάνει στην υγεία», χαρακτηρίζοντάς τον παράλληλα «πραγματικά αξιοθαύμαστο» για τη συχνότητα και την ένταση των παρεμβάσεών του στα κοινωνικά δίκτυα.

Γεωργιάδης: Να μας πει η Καρυστιανού ποιοι της προσέφεραν λεφτά και για ποιον λόγο

Όταν πιέστηκε περαιτέρω από τους δημοσιογράφους να διευκρινίσει τη θέση του, ο Δημήτρης Καιρίδης προχώρησε σε πιο ευθεία τοποθέτηση, τονίζοντας ότι στα ζητήματα εξωτερικής πολιτικής απαιτείται μέτρο και επίγνωση των πραγματικών συσχετισμών ισχύος. «Άλλο πράγμα να είμαστε συγκρατημένοι στις αντιδράσεις μας, γιατί πάνω από όλα είναι το εθνικό συμφέρον, και άλλο να έχουμε την ψευδαίσθηση ότι όσα λέμε εμείς επηρεάζουν τις διεθνείς εξελίξεις», ανέφερε χαρακτηριστικά. Μάλιστα, σχολιάζοντας έμμεσα τον δημόσιο λόγο πολιτικών προσώπων για τις αποφάσεις της Ουάσιγκτον, σημείωσε ότι «υπάρχει σε κάποιους ένας μεγαλοϊδεατισμός πως αν τα πουν, ο Τραμπ θα τα λάβει υπόψη του», προσθέτοντας πως «ούτε η δική μου φωνή ούτε του Άδωνι ακούγεται στον Λευκός Οίκος». Όπως είπε, ο πρώην Αμερικανός πρόεδρος «δεν αναφέρεται στο διεθνές δίκαιο», υπενθυμίζοντας τα όρια της ευρωπαϊκής και ελληνικής επιρροής στο παγκόσμιο σκηνικό. Κλείνοντας, ο Δημήτρης Καιρίδης έκανε σαφή διάκριση ανάμεσα στη διπλωματική σύνεση και την πολιτική ταύτιση, λέγοντας: «Άλλο πράγμα να παίζουμε το παιχνίδι που πρέπει –και βλέπετε ότι όλοι οι Ευρωπαίοι είναι σε δυσκολία– και άλλο να χειροκροτάμε».