Ιράν – Νέα Αριστερά: Επικίνδυνη ένταση από την κυβέρνηση Τραμπ

Τις δραματικές εξελίξεις στο Ιράν σχολιάζει η Νέα Αριστερά, υπογραμμίζοντας τόσο τον αυταρχισμό του θεοκρατικού καθεστώτος της χώρας, όσο και την ένταση που πυροδοτεί ο Ντόναλντ Τραμπ με τις δηλώσεις του περί πιθανής εμπλοκής των ΗΠΑ. «Οι εξελίξεις στο Ιράν προκαλούν βαθιά ανησυχία. Αξιόπιστες μαρτυρίες από ιατρικές πηγές κάνουν λόγο για δεκάδες έως εκατοντάδες νεκρούς διαδηλωτές, στην πλειονότητά τους νέους ανθρώπους, από πραγματικά πυρά κατά τη βίαιη καταστολή των αντικαθεστωτικών κινητοποιήσεων», σημειώνει, προσθέτοντας πως, «την ίδια στιγμή, το θεοκρατικό καθεστώς προχώρησε σε σχεδόν πλήρη διακοπή του διαδικτύου και των τηλεπικοινωνιών, επιχειρώντας να αποκρύψει την έκταση της βίας». Όπως τονίζει, «οι απειλές της ιρανικής ηγεσίας, με τον ανώτατο ηγέτη Αλί Χαμενεΐ να προειδοποιεί για σκληρή τιμωρία των διαδηλωτών και τη δικαιοσύνη να αφήνει ανοιχτό ακόμη και το ενδεχόμενο θανατικών ποινών, επιβεβαιώνουν την κλιμάκωση της καταστολής».

Ρεζά Παχλαβί: «Ετοιμάζομαι να επιστρέψω»

Παράλληλα, προσθέτει, «οι δηλώσεις του προέδρου των ΗΠΑ Ντόναλντ Τραμπ προσθέτουν επικίνδυνα στοιχεία διεθνούς έντασης σε μια ήδη εκρηκτική κατάσταση» και υπογραμμίζει πως «οι Ηνωμένες Πολιτείες οφείλουν να απέχουν από κάθε μορφή στρατιωτικής κλιμάκωσης ή εργαλειοποίησης της κρίσης στο Ιράν, ώστε να μη μετατραπεί η αιματηρή καταστολή στο εσωτερικό της χώρας σε πρόσχημα για έναν νέο, ευρύτερο και καταστροφικό πόλεμο στην περιοχή». «Η Νέα Αριστερά καταδικάζει χωρίς αστερίσκους τη χρήση θανατηφόρας βίας εναντίον άοπλων πολιτών. Στεκόμαστε αλληλέγγυοι στον ιρανικό λαό και είμαστε πάντα με το πλευρό της υπεράσπισης της δημοκρατίας και των ανθρωπίνων δικαιωμάτων», σημειώνει καταληκτικά. Αυτό που συμ­βαίνει τις τελευταίες ώρες στο Ιράν των μουλάδων είναι ο επίλογος μιας στυγνής δικτατορίας που κρε­μάει τους ανθρώπους από γερανούς σε δημόσια θέα στο όνομα του Αλλάχ.

Οι Ιρανοί βγήκαν όχι γιατί πεινάνε, αλλά γιατί διψάνε για ελευ­θε­ρία. Θέλουν πίσω την ταυ­τότητα που τους έχουν αρπάξει οι φοντα­με­ντα­λι­στές. Είναι ένας υπαρ­ξια­κός αγώ­νας που δεν ανέχεται πλέον τον μεσαίωνα των Αγιατολάχ. Και σ’ αυτόν τον αγώνα οι νέοι είναι πρωτοπόροι. Και αυτό έχει σημασία για εμάς που ζούμε άνετα και με ασφάλεια στα σπίτια μας. Τι σημαίνει η απαίτηση για ελευ­θε­ρία των νέων; Πρέπει να μας ενώ­σει όλους με μια έννοια που ξεπερνά την αλλη­λεγ­γύη, γιατί το ζητούμενο είναι η δημοκρατία.

Γιατί εδώ, όπως και αλλού στην Ευρώπη, περισσεύει η υποκρισία. Όλοι μιλάμε για σεβα­σμό του διε­θνούς δικαίου σχε­τικά με τη σύλ­ληψη ενός δικτάτορα, αλλά «μούγκα» για τα ανείπωτα εγκλήματα των… αντί-ιμπεριαλιστών. Επι­πλέον, το ότι υπήρχε ένα αναχρονιστικό και τυραννικό καθεστώς στο Ιράν –μόνο πέρυσι υπήρ­χαν πάνω από πεντα­κόσιες εκτελέσεις– δεν απασχόλησε ποτέ τους κατ’ επάγγελμα «προοδευτικούς». Όλοι αυτοί που μιλάνε για κράτος δικαίου και κόπτονται εσχάτως για το διεθνές δίκαιο, αναρωτήθηκαν άραγε τι σκέφτεται μια νεαρή Ιρανή γυναίκα βλέπο­ντας –στην ελεύθερη Δύση– να εξυ­μνεί τους τρο­μο­κράτες ενός καθε­στώ­τος που τη θεω­ρεί αντι­κείμενο; Και έτσι σήμερα, μπρο­στά σε μια ιστο­ρική στιγμή όπως η ελπίδα για πτώση του ιρα­νι­κού καθε­στώ­τος, είμαστε όλοι Ιρανοί μαζί με τα κορίτσια και αγόρια του Ιράν που αγω­νίζονται για την ελευ­θε­ρία βάζο­ντας τη ζωή τους σε κίν­δυνο. Αλήθεια, πού είναι αυτές τις ημέρες όσοι μέσω των κοινωνικών δικτύων συγκεντρώνονταν «αυθόρμητα» στις πλατείες κραυγάζοντας κατά του Ισραήλ; Πού είναι οι καλλιτέχνες που με μαντίλες και υψωμένες γροθιές έδιναν συναυλίες συμπαράστασης για τα παιδιά στη Γάζα; Πού είναι το ΠΑΣΟΚ, ο ΣΥΡΙΖΑ και οι «λοιπές» δημοκρατικές δυνάμεις να συμπαρασταθούν στο ξεκλήρισμα των νέων στο Ιράν; Εκεί που ήταν πάντα: Στη λάθος πλευρά της ιστορίας.