Τσίπρας – ΝΑΤΟ και Κύπρος: «Ανοίγει ένα νέο, τρομακτικό κεφάλαιο στη Μέση Ανατολή»

Με αιχμηρές αναφορές στις γεωπολιτικές εξελίξεις στη Μέση Ανατολή και στην άσκηση της ελληνικής εξωτερικής πολιτικής τοποθετήθηκε ο πρώην πρωθυπουργός Αλέξης Τσίπρας, μιλώντας το περασμένο Σάββατο στην Κοζάνη, στο πλαίσιο της περιοδείας του για την παρουσίαση του βιβλίου του «Ιθάκη». Ο κ. Τσίπρας ξεκίνησε την ομιλία του εκτιμώντας ότι η διεθνής κοινότητα εισέρχεται σε μια ιδιαίτερα επικίνδυνη περίοδο, σημειώνοντας πως «ανοίγει διάπλατα ένα νέο – τρομακτικό – κεφάλαιο της ανθρώπινης ιστορίας» στη Μέση Ανατολή. Όπως υποστήριξε, στον νέο αυτό κόσμο, που όπως είπε θυμίζει παλαιότερες σκοτεινές εποχές, κυριαρχεί μια σταθερά: «το δίκαιο του ισχυρού». Ο πρώην πρωθυπουργός αναφέρθηκε εκτενώς και στην εξωτερική πολιτική της Ελλάδας, δίνοντας ιδιαίτερη έμφαση στο ζήτημα της χρήσης αμερικανικών στρατιωτικών βάσεων σε επιχειρήσεις που σχετίζονται με τη σύγκρουση στο Ιράν. Όπως υποστήριξε, «ρεαλισμός είναι να κρατάς τη χώρα σου μακριά από το πολεμικό μέτωπο και να υπερασπίζεσαι πάντα, και όχι αλά καρτ, το διεθνές δίκαιο», επικαλούμενος ως παράδειγμα τη στάση που, όπως είπε, έχει υιοθετήσει ο Ισπανός πρωθυπουργός.

Αναφερόμενος στην Κύπρο, ο κ. Τσίπρας σημείωσε ότι θα ήταν ρεαλιστική επιλογή η σύγκληση Συνόδου των ευρωπαϊκών χωρών του Νότου πριν από το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο, ώστε να σταλεί σαφές μήνυμα στήριξης προς την Κυπριακή Δημοκρατία αλλά και να τεθεί επί τάπητος η ανάγκη η Ευρωπαϊκή Ένωση να αποκτήσει σαφή πολιτική για τη Μέση Ανατολή και το Παλαιστινιακό. Σύμφωνα με τον ίδιο, η παροχή αμυντικής συνδρομής προς την Κύπρο είναι αυτονόητη, υπογραμμίζοντας ότι η Ελλάδα όφειλε να ανταποκριθεί στο σχετικό αίτημα. Παράλληλα, χαρακτήρισε σωστή την αποστολή αντιαεροπορικών συστημάτων Patriot στην Κάρπαθο. Ωστόσο, εμφανίστηκε αρνητικός στο ενδεχόμενο ένταξης της Κυπριακής Δημοκρατίας στο ΝΑΤΟ, εκτιμώντας ότι μια τέτοια προοπτική δεν θα ενίσχυε την ασφάλεια και τη σταθερότητα στο νησί, αλλά αντίθετα θα μπορούσε να δημιουργήσει νέους κινδύνους. Ο πρώην πρωθυπουργός υποστήριξε ακόμη ότι η Ελλάδα χρειάζεται να επαναξιολογήσει τη στρατηγική της κατεύθυνση, επισημαίνοντας ότι δεν υπάρχει πλέον η πολυτέλεια να αναμένει λύσεις από μεγάλες διεθνείς δυνάμεις. Όπως ανέφερε, η χώρα πρέπει να ενισχύσει τη δική της ισχύ, ώστε να μπορεί να προασπίζει αποτελεσματικά τα κυριαρχικά της δικαιώματα.

Στο πλαίσιο αυτό, κάλεσε σε επανακαθορισμό των στόχων και των «κόκκινων γραμμών» της ελληνικής εξωτερικής και αμυντικής πολιτικής, συμπεριλαμβάνοντας και τη συνεργασία της χώρας με τις Ηνωμένες Πολιτείες. Όπως τόνισε, μια βασική κόκκινη γραμμή θα πρέπει να είναι η μη χρήση ελληνικών στρατιωτικών εγκαταστάσεων για επιχειρήσεις που ενδέχεται να θέσουν τη χώρα σε άμεσο κίνδυνο. Ο κ. Τσίπρας άσκησε παράλληλα κριτική στην κυβέρνηση για τον τρόπο με τον οποίο, όπως είπε, διαχειρίστηκε τη συμφωνία για τις αμερικανικές βάσεις στην Ελλάδα. Υποστήριξε ότι μέσα σε σύντομο χρονικό διάστημα παραχωρήθηκαν όχι μόνο η βάση της Σούδας αλλά και άλλες στρατιωτικές εγκαταστάσεις, καθώς και το λιμάνι της Αλεξανδρούπολης, επ’ αόριστον και χωρίς ουσιαστικά ανταλλάγματα για τη χώρα. Αναφερόμενος στις οικονομικές επιπτώσεις της σύγκρουσης στο Ιράν, προειδοποίησε ότι αν δεν ληφθούν μέτρα, οι συνέπειες θα φτάσουν σύντομα και στην καθημερινότητα των πολιτών. Όπως είπε, ο πόλεμος μπορεί να επηρεάσει άμεσα τις τιμές βασικών αγαθών και την αγορά ενέργειας, γεγονός που θα επιβαρύνει τα νοικοκυριά.

Για τον λόγο αυτό πρότεινε τη δημιουργία μιας «ενεργειακής ασπίδας» για τη χώρα, υποστηρίζοντας ότι η προάσπιση των εθνικών συμφερόντων δεν αφορά μόνο την άμυνα αλλά και την ενεργειακή ασφάλεια. Στο πλαίσιο αυτό, εισηγήθηκε τη ριζική αναθεώρηση του ρόλου της ΔΕΗ και την άμεση λειτουργία της μονάδας Πτολεμαΐδα 5 με αξιοποίηση των λιγνιτικών αποθεμάτων της περιοχής αντί για εισαγόμενο φυσικό αέριο. Κλείνοντας την ομιλία του, ο πρώην πρωθυπουργός αναφέρθηκε και στη μελλοντική του πολιτική παρουσία, σημειώνοντας ότι θα καθοδηγείται από αυτό που χαρακτήρισε «πατριωτικό συμφέρον». Όπως είπε, η χώρα χρειάζεται έναν νέο πατριωτισμό, που θα είναι ταυτόχρονα ηθικός και κοινωνικός στο εσωτερικό, αλλά και διεκδικητικός στη διεθνή σκηνή, με βάση το διεθνές δίκαιο και την υπεράσπιση των εθνικών συμφερόντων.