Τουρκία για Κύπρο: Θηριωδίες από «συμμορίες Ρωμιών»

Με όρους ωμής προπαγάνδας και ιστορικής αναθεώρησης επανέρχεται η Άγκυρα στο αφήγημα που επιχειρεί να παρουσιάσει την εισβολή του 1974 στην Κύπρο ως δήθεν «αναγκαία επέμβαση προστασίας» των Τουρκοκυπρίων. Σε μια ακόμη κίνηση που προκαλεί έντονες αντιδράσεις, το τουρκικό Υπουργείο Άμυνας υιοθέτησε ακραία ρητορική, ανασύροντας όρους και χαρακτηρισμούς που παραπέμπουν σε ψυχροπολεμική προπαγάνδα. Αφορμή αποτέλεσε εκδήλωση που πραγματοποιήθηκε στα κατεχόμενα εδάφη της Κύπρου, στο στρατηγείο των τουρκικών κατοχικών δυνάμεων, στο πλαίσιο της αποκαλούμενης από την Άγκυρα «Εβδομάδας Εθνικού Αγώνα και Μαρτύρων». Η εκδήλωση είχε τον χαρακτηριστικό τίτλο «Η Τουρκία και η ‘Τουρκική Δημοκρατία Βόρειας Κύπρου’ τιμούν τους στρατιώτες τους», ενισχύοντας το αφήγημα νομιμοποίησης της κατοχής.

Σε ανάρτηση που δημοσιεύθηκε στην πλατφόρμα Χ, το τουρκικό υπουργείο Άμυνας έκανε λόγο για «τρομοκρατική οργάνωση ΕΟΚΑ» και για «συμμορίες Ρωμιών», υιοθετώντας μια ρητορική που όχι μόνο διαστρεβλώνει την ιστορική πραγματικότητα, αλλά επιχειρεί και να εξισώσει την αντίσταση του κυπριακού ελληνισμού με εγκληματικές πράξεις. Πρόκειται για ευθεία προσπάθεια αντιστροφής ρόλων, όπου ο εισβολέας εμφανίζεται ως προστάτης και το θύμα ως θύτης. Στην ίδια ανάρτηση, η Άγκυρα υποστηρίζει ότι «τα εδάφη αυτά δεν αποκτήθηκαν εύκολα» και ότι «κάθε σπιθαμή τους κερδήθηκε με το αίμα των Τουρκοκυπρίων και των Τούρκων στρατιωτών», επαναλαμβάνοντας την πάγια τουρκική θέση που επιχειρεί να βαφτίσει την παράνομη κατοχή ως ιστορικό δικαίωμα. Το μήνυμα συμπληρώνεται με τη διαβεβαίωση ότι η Τουρκία θα συνεχίσει να «αφηγείται όλες τις αλήθειες» απέναντι σε όσους –κατά την Άγκυρα– προσπαθούν να αποκρύψουν «θηριωδίες» εις βάρος των Τουρκοκυπρίων.

Στην εκδήλωση παρευρέθηκαν εκπρόσωποι της τουρκοκυπριακής ηγεσίας, μεταξύ αυτών και ο Τουφάν Ερχιούρμαν, γεγονός που προσδίδει σαφή πολιτική διάσταση στο μήνυμα και υπογραμμίζει τον συντονισμό Άγκυρας και ψευδοκράτους στην αναπαραγωγή του ίδιου αφηγήματος. Η επαναφορά αυτής της ρητορικής δεν είναι τυχαία. Εντάσσεται σε μια ευρύτερη στρατηγική της Τουρκία να παγιώσει διεθνώς την εικόνα των κατεχομένων ως «τετελεσμένου», αποσυνδέοντας την εισβολή από το διεθνές δίκαιο και μετατρέποντάς την σε δήθεν ανθρωπιστική παρέμβαση. Την ίδια στιγμή, επιχειρεί να απονομιμοποιήσει κάθε αναφορά στην κατοχή, στα ψηφίσματα του ΟΗΕ και στις ευθύνες της για τη συνεχιζόμενη διαίρεση της Κύπρος. Πρόκειται για μια επικίνδυνη αναθεωρητική προσέγγιση, που δεν απευθύνεται μόνο στο εσωτερικό ακροατήριο της Τουρκίας, αλλά και στη διεθνή κοινότητα, σε μια περίοδο κατά την οποία η Άγκυρα επιδιώκει να εμφανιστεί ως παράγοντας «σταθερότητας» στην Ανατολική Μεσόγειο.