Μητέρα μηχανοδηγού Τέμπη: «Το παιδί μου λοιδορήθηκε όσο τίποτε, στο δικαστήριο να σκεφτούν σαν γονείς»

Σε ιδιαίτερα φορτισμένο κλίμα πραγματοποιήθηκαν χθες στην Καισαριανή τα αποκαλυπτήρια μνημείου αφιερωμένου στα θύματα της σιδηροδρομικής τραγωδίας των Τεμπών, παρουσία συγγενών, πολιτών και εκπροσώπων φορέων. Κεντρική στιγμή της τελετής αποτέλεσε η ομιλία της Γιάννας Βούλγαρη, μητέρας του μηχανοδηγού Σπύρου Βούλγαρη, ενός από τους δύο μηχανοδηγούς της εμπορικής αμαξοστοιχίας, η οποία μίλησε δημόσια για πρώτη φορά μετά το δυστύχημα. Η ίδια απευθύνθηκε με συγκίνηση προς τη Δικαιοσύνη, εκφράζοντας την προσδοκία της για δίκαιη κρίση στην υπόθεση. Όπως ανέφερε, ευχήθηκε τα μέλη του δικαστηρίου που θα εξετάσουν την υπόθεση «να σκεφτούν πρώτα σαν γονείς» και στη συνέχεια τον θεσμικό τους ρόλο, υπογραμμίζοντας τη βαρύτητα της απόφασης που καλούνται να λάβουν.

Εξηγώντας γιατί είχε επιλέξει μέχρι σήμερα να παραμείνει σιωπηλή, αναφέρθηκε στη δημόσια κριτική και στις κατηγορίες που, όπως είπε, δέχθηκε ο γιος της μετά την τραγωδία. Τόνισε ότι δεν είχε εμφανιστεί σε μέσα ενημέρωσης ούτε είχε τοποθετηθεί δημόσια, παρά τα όσα — όπως σημείωσε — ειπώθηκαν ακόμη και σε πολιτικό επίπεδο. «Το παιδί μου λοιδορήθηκε όσο τίποτε άλλο», ανέφερε χαρακτηριστικά, κατονομάζοντας τον γιο της και επισημαίνοντας ότι επρόκειτο για έναν από τους μηχανοδηγούς της εμπορικής αμαξοστοιχίας. Στην ομιλία της έκανε λόγο για τη δύσκολη περίοδο που ακολούθησε την τραγωδία, σημειώνοντας ότι η οικογένεια απέφευγε αρχικά τη δημόσια έκθεση λόγω της πίεσης που δεχόταν. Αναφέρθηκε επίσης στην προσπάθεια να μην επηρεαστούν άλλες οικογένειες που, όπως είπε, δεν έφεραν ευθύνη για όσα συνέβησαν.

Μιλώντας για την προσωπικότητα του γιου της, περιέγραψε έναν νέο άνθρωπο με σπουδές και επαγγελματική πορεία, ο οποίος — όπως είπε — αγαπούσε τη δουλειά του στον σιδηρόδρομο, παρά τις αρχικές επιφυλάξεις της ίδιας εξαιτίας των απαιτητικών συνθηκών εργασίας. Ανέφερε ότι είχε ολοκληρώσει σπουδές σε ΤΕΙ και μεταπτυχιακό πρόγραμμα πριν εργαστεί στον ΟΣΕ, επισημαίνοντας τις συνεχείς βάρδιες και την απουσία σταθερού ωραρίου, στοιχεία που της προκαλούσαν ανησυχία ήδη πριν το δυστύχημα. Σε ιδιαίτερα προσωπικό τόνο, θυμήθηκε τις τελευταίες καθημερινές στιγμές τους, λέγοντας ότι ο γιος της έφευγε και επέστρεφε πάντα χαμογελαστός, επαναλαμβάνοντας συχνά τη φράση «Όλα θα πάνε καλά μάνα». Κλείνοντας, εξέφρασε την ευχή κανείς να μη βιώσει τον πόνο της απώλειας παιδιού, τονίζοντας ότι πρόκειται για μια απώλεια που δεν ξεπερνιέται. Στο τέλος της ομιλίας της απευθύνθηκε στον πρόεδρο του Συλλόγου Συγγενών Θυμάτων Τεμπών, Παύλο Ασλανίδη, εκφράζοντας την επιθυμία να γνωριστούν προσωπικά στο μέλλον. Ο κ. Ασλανίδης ανέβηκε τότε στο βήμα και την αγκάλιασε, σε μια στιγμή που έκλεισε συμβολικά την τελετή των αποκαλυπτηρίων.