Υποχρεωτική συνεπιμέλεια: “Οι αλλαγές δεν μπορεί να γίνονται για σκοπιμότητες”, υποστηρίζουν 10 γυναικείες οργανώσεις

Την κατηγορηματική τους αντίθεση τόσο στην υποχρεωτική συνεπιμέλεια όσο και στη νομοθέτηση με όρους προσωπικών ή συγκυριακών σκοπιμοτήτων εκφράζουν δέκα γυναικείες οργανώσεις, παρεμβαίνοντας δημόσια στον απόηχο της πολιτικής αντιπαράθεσης που προκάλεσε η πρόσφατη συζήτηση για το οικογενειακό δίκαιο και οι επικρίσεις που διατυπώθηκαν σε βάρος της Όλγα Κεφαλογιάννη. Σε κοινή τους ανακοίνωση, οι οργανώσεις υπενθυμίζουν ότι η συναινετική συνεπιμέλεια, όταν βασίζεται σε πραγματική συνεργασία των γονέων και λαμβάνει υπόψη τις ανάγκες του παιδιού, μπορεί να αποτελέσει μια θετική, παιδοκεντρική λύση. Αντιθέτως, η υποχρεωτική καθιέρωσή της ως γενικού κανόνα, όπως προβλέφθηκε με τον νόμο 4800/2021, προκάλεσε εξαρχής έντονες και τεκμηριωμένες αντιδράσεις από πανεπιστημιακούς, νομικούς, κοινωνικούς και γυναικείους φορείς, αλλά και από σημαντικό τμήμα της νομικής κοινότητας.

Ιδιαίτερη αναφορά γίνεται στο γεγονός ότι ακόμη και εντός της τότε κυβερνητικής πλειοψηφίας είχαν διατυπωθεί σοβαρές επιφυλάξεις. Όπως σημειώνεται, τόσο η Όλγα Κεφαλογιάννη όσο και η αείμνηστη Μαριέττα Γιαννάκου είχαν καταψηφίσει το νομοσχέδιο, στοιχείο που –κατά τις οργανώσεις– αποδεικνύει ότι οι προβληματισμοί υπήρχαν ήδη από το στάδιο της ψήφισής του. Οι γυναικείες οργανώσεις υπογραμμίζουν ότι, παρά τον εκτενή δημόσιο διάλογο που προηγήθηκε την περίοδο της πανδημίας –με ημερίδες, διαδικτυακές συζητήσεις και συναντήσεις με κόμματα, νομικούς και κοινωνικούς φορείς– οι προειδοποιήσεις δεν ελήφθησαν υπόψη.

Σήμερα, όπως τονίζουν, τα προβλήματα του νόμου έχουν επιβεβαιωθεί στην πράξη, με σοβαρές συνέπειες:

• για την ασφάλεια κακοποιημένων γυναικών και παιδιών,

• για την ψυχική ισορροπία και την καθημερινότητα των ανηλίκων που τίθενται σε καθεστώς υποχρεωτικής συνεπιμέλειας με δικαστική απόφαση,

• για την όξυνση των δικαστικών συγκρούσεων και τη γενικότερη δυσλειτουργία των οικογενειακών σχέσεων σε συνθήκες υψηλής γονεϊκής σύγκρουσης.

Όπως επισημαίνουν, η ανάγκη για βελτιωτικές παρεμβάσεις ή τροποποιήσεις στο ισχύον πλαίσιο δεν απορρέει από προσωπικές στρατηγικές ή πολιτικές σκοπιμότητες, αλλά από τα αδιέξοδα που δημιουργεί η εφαρμογή του νόμου, με βασικά θύματα τα ίδια τα παιδιά. Παράλληλα, οι οργανώσεις ξεκαθαρίζουν ότι το ζήτημα της κατάθεσης και ψήφισης τροπολογιών, ιδίως όταν αυτές εισάγονται αιφνιδιαστικά ή ενσωματώνονται σε άσχετα νομοσχέδια, αποτελεί διακριτό θεσμικό πρόβλημα που αφορά συνολικά τη λειτουργία του Κοινοβουλίου και πρέπει να συζητηθεί αυτοτελώς, χωρίς να συγχέεται με την ουσία του οικογενειακού δικαίου. Κλείνοντας, οι δέκα γυναικείες οργανώσεις απευθύνουν έκκληση για διαρκή επαγρύπνηση και υπεύθυνη νομοθετική στάση, με μοναδικό γνώμονα το συμφέρον των παιδιών και την ανάγκη ενός οικογενειακού δικαίου που υπηρετεί την κοινωνική δικαιοσύνη και την ουσιαστική προστασία της οικογένειας. Την ανακοίνωση συνυπογράφουν, μεταξύ άλλων, το Δίκτυο για την Αντιμετώπιση της Βίας κατά των Γυναικών, η Ένωση Γυναικών Ελλάδας, η Ένωση Ελληνίδων Νομικών, το Σωματείο Γυναικείων Δικαιωμάτων «Το Μωβ», καθώς και συλλογικότητες από διαφορετικές περιοχές της χώρας, αναδεικνύοντας τη διακομματική και κοινωνική διάσταση του ζητήματος.