Σφοδρή κριτική Καρυστιανού σε κυβέρνηση και αντιπολίτευση για θεσμούς και διαφθορά

Με μία δημόσια τοποθέτηση που ξεπερνά τα όρια μιας απλής καταγγελίας, η Μαρία Καρυστιανού παρεμβαίνει στο πολιτικό πεδίο με λόγο ωμό, συγκρουσιακό και θεσμικά φορτισμένο. Η ανάρτησή της δεν απευθύνεται σε κόμματα, ούτε επιδιώκει ισορροπίες. Λειτουργεί περισσότερο ως κατηγορητήριο απέναντι σε ένα σύστημα εξουσίας που –όπως υποστηρίζει– έχει πάψει να υπηρετεί τον πολίτη και κινείται πλέον με όρους αυτοπροστασίας. Στον πυρήνα της τοποθέτησής της βρίσκεται η αίσθηση ότι το Σύνταγμα δεν παραβιάζεται αποσπασματικά, αλλά «πολιορκείται» συνολικά. Όχι με πραξικοπηματικούς όρους, αλλά μέσα από νομοθετικές επιλογές, διεθνείς συμφωνίες και θεσμικές σιωπές που, σωρευτικά, αποδυναμώνουν τη δημοκρατική λογοδοσία.

Ιδιαίτερη βαρύτητα δίνεται στην ευρωπαϊκή συμφωνία με τις χώρες της Mercosur, την οποία η Καρυστιανού παρουσιάζει όχι ως τεχνικό εμπορικό ζήτημα, αλλά ως στρατηγική απειλή. Στη λογική της, η συμφωνία αυτή δεν πλήττει απλώς παραγωγούς· διαρρηγνύει την ίδια τη βάση της διατροφικής ασφάλειας και της εθνικής αυτάρκειας, μετατρέποντας τον πρωτογενή τομέα σε παράπλευρη απώλεια μιας παγκοσμιοποιημένης αγοράς χωρίς δικλείδες προστασίας. Η κριτική της δεν εστιάζει μόνο στο αποτέλεσμα, αλλά και στη διαδικασία: στη σχεδόν καθολική πολιτική αποδοχή, στην απουσία ουσιαστικού δημόσιου διαλόγου και στην αίσθηση ότι κρίσιμες αποφάσεις λαμβάνονται ερήμην της κοινωνίας.

Ένα από τα πιο αιχμηρά σημεία της παρέμβασης είναι η καταγγελία μιας άτυπης αλλά πραγματικής σύμπλευσης κυβέρνησης και αντιπολίτευσης σε κομβικά ζητήματα. Όχι απαραίτητα σε επίπεδο ρητορικής, αλλά σε επίπεδο αποτελέσματος: εκεί όπου, παρά τις φαινομενικές διαφωνίες, οι πολίτες διαπιστώνουν ότι τίποτα δεν αλλάζει ουσιαστικά. Σε αυτό το πλαίσιο εντάσσεται και η κριτική σε νομοθετικές πρωτοβουλίες που αφορούν τις Ένοπλες Δυνάμεις, τις οποίες η ίδια αντιμετωπίζει ως ενδεικτικές ενός ευρύτερου προβλήματος διαφάνειας και ελέγχου. Το ζήτημα, για την Καρυστιανού, δεν είναι ένα μεμονωμένο νομοσχέδιο, αλλά η επαναλαμβανόμενη αδυναμία των θεσμών να λειτουργήσουν ως αντίβαρα εξουσίας.

Κεντρική θέση στην ανάρτηση καταλαμβάνει η απαίτηση για ριζική συνταγματική αναθεώρηση. Το άρθρο 86 περί ευθύνης υπουργών, η βουλευτική ασυλία και η εξάρτηση της Δικαιοσύνης από την εκτελεστική εξουσία παρουσιάζονται ως ένας ενιαίος μηχανισμός ατιμωρησίας. Η Καρυστιανού δεν μιλά για βελτιώσεις ή «εξορθολογισμό», αλλά για κατάργηση. Η θέση της είναι απόλυτη: όσο οι πολιτικοί κρίνονται από πολιτικούς και όχι από ανεξάρτητη Δικαιοσύνη, η έννοια της λογοδοσίας παραμένει κενή περιεχομένου.

Αναλυτικά η ανάρτησή της:

«Το Σύνταγμα σε Κατάσταση Πολιορκίας! Από τον Αφανισμό του Πρωτογενούς Τομέα έως την πλήρη Απαξίωση του Πολίτη, η καταστροφική διαπλοκή ρουφάει τη ζωή και το ΟΞΥΓΟΝΟ μας. Τα παραδείγματα αναρίθμητα. Το Σύνταγμα της χώρας έχει μετατραπεί σε «κουρελόχαρτο». Παράλληλα, με την υπογραφή του Πρωθυπουργού στην κατάπτυστη συμφωνία EU-Mercosur, δίδεται το τελειωτικό χτύπημα στον αγροτικό κόσμο. Ο πρωτογενής τομέας οδηγείται σε αφανισμό και η διατροφική ασφάλεια των παιδιών μας τίθεται σε άμεσο κίνδυνο.

Και όλα αυτά, με το πρόσχημα ανταλλάγματος από εξαγωγές βιομηχανικών προϊόντων και αυτοκινήτων – λες και η Ελλάδα είναι παγκόσμια βιομηχανική υπερδύναμη. Την ίδια στιγμή, το νομοσχέδιο Δένδια για τις Ένοπλες Δυνάμεις έρχεται να συμπληρώσει το κάδρο της θεσμικής εκτροπής. Χωρίς ίχνος ντροπής, το εθνικό καθήκον του «ἀμύνεσθαι περὶ πάτρης», μετατρέπεται σε ξεπούλημα και μάλιστα «πωλείται όπως είναι επιπλωμένο». Πρόκειται για άκρως επικίνδυνο σκάνδαλο που στρέφεται ευθέως κατά των συμφερόντων της κοινωνίας και της χώρας. Και μέσα σε όλα αυτά τα έκτροπα, σε πλήρη Σύμπνοια όλα τα πλοκάμια της Διαπλοκής. Και τα μεν και τα δε. Για πρώτη φορά στη μεταπολιτευτική ιστορία, παρατηρούμε Κυβέρνηση και Αντιπολίτευση να λειτουργούν ως «μια γροθιά». Όχι όμως για το κοινό καλό, αλλά απέναντι σε έναν πολίτη, σε μια μάνα και σε ένα κίνημα πολιτών που μάχεται κατά της διαφθοράς.

Είναι εξοργιστικό:

Όταν ζητούσαμε από την Αντιπολίτευση να συσπειρωθεί και να στηρίξει τα αιτήματα μας στη Βουλή, επικαλούνταν το «ιδεολογικά αδύνατο» της σύμπραξης. Φαίνεται, όμως, πως όταν διακυβεύονται οι θέσεις εξουσίας, οι κατ’ επίφαση διαφορετικές “ιδεολογίες” παραμερίζονται επιδεικτικά. Αποδεικνύεται ότι όλα είναι ένα καλοστημένο θέατρο με μοναδικό σκοπό την εναλλαγή προσώπων στην εξουσία και τη διατήρηση της διαπλοκής, πάντα σε βάρος του συνθλιβόμενου από τα πλοκάμια της πολίτη. Επειδή όμως «ουδέν κακό αμιγές καλού», αυτή η πρωτοφανής συσπείρωση του πολιτικού κατεστημένου προσφέρει μια μοναδική ευκαιρία. Τώρα που είστε όλοι ΜΑΖΙ, αποδείξτε αν υπάρχει έστω και ένα μικρό ίχνος ειλικρίνειας. Ξεκινήστε άμεσα τη διαδικασία για την Αναθεώρηση του Συντάγματος. Εξάλλου προσωπικά ο ΠΘ έχει τοποθετεί υπέρ της κατάργησης του άρθρου 86 για την ατιμωρησία των πολιτικών. Εκτός αν ψευδόταν για άλλη μια φορά απέναντι στον ελληνικό λαό.

Απαιτούμε λοιπόν:

* Κατάργηση του Άρθρου 86 του Συντάγματος και των προνομίων που προβλέπει για την ποινική έρευνα και τις ποινικές ευθύνες των Υπουργών.

* Κατάργηση της βουλευτικής ασυλίας, του ακαταδίωκτου και κάθε μορφής θεσμοθετημένης ατιμωρησίας.

* Ανεξαρτησία της Δικαιοσύνης και κατάργηση του διορισμού της ηγεσίας της από την εκάστοτε Κυβέρνηση.

Με τις εκλογές να προβάλουν στον ορίζοντα, οφείλετε να προχωρήσετε άμεσα σε αυτές τις δομικές αναδιαρθρώσεις που ΣΤΑ ΛΟΓΙΑ ΥΠΟΣΧΕΣΤΕ ΚΑΙ ΣΤΗ ΠΡΑΞΗ ΑΠΟΚΛΕΙΕΤΕ, ΥΠΟΤΙΜΩΝΤΑΣ ΑΚΟΜΗ ΚΑΙ ΤΙΣ ΠΑΝΩ ΑΠΌ 1.300.000 ΥΠΟΓΡΑΦΕΣ ΠΟΥ ΚΑΤΑΤΕΘΗΚΑΝ ΣΤΗΝ ΒΟΥΛΗ ΓΙΑ ΤΟΝ ΣΚΟΠΟ ΑΥΤΟ. Η ανοχή τελείωσε. Δεν θα παίζετε πλέον σε βάρος μας με προσχηματικές υποσχέσεις. ΩΡΑ ΓΙΑ ΠΡΑΞΕΙΣ!»

Το Σύνταγμα σε Κατάσταση Πολιορκίας!
Από τον Αφανισμό του Πρωτογενούς Τομέα έως την πλήρη Απαξίωση του Πολίτη, η καταστροφική διαπλοκή ρουφάει τη ζωή και το ΟΞΥΓΟΝΟ μας.

Τα παραδείγματα αναρίθμητα. Το Σύνταγμα της χώρας έχει μετατραπεί σε «κουρελόχαρτο».
Παράλληλα, με την… pic.twitter.com/aVRSMcLlpZ

— Maria Karystianou (@mkaristianou) January 10, 2026