Σκαρίπας για Καρυστιανού: Με απέλυσε μέσω της Γρατσία ενώ ήμουν σε δίκη για τα Τέμπη

Σε δημόσια αντιπαράθεση με πολλαπλές πολιτικές προεκτάσεις εξελίσσεται η διακοπή της συνεργασίας της Μαρίας Καρυστιανού με τον δικηγόρο Δημήτρη Σκαρίπα, την ώρα που το περιβάλλον της ίδιας επιχειρεί να «κλείσει» το θέμα ως τεχνικό ζήτημα συνδρομής και χρόνου, ενώ από την άλλη πλευρά ο κ. Σκαρίπας μιλά για αιφνιδιασμό «δι’ αντιπροσώπου» και θέτει ευθέως ζήτημα δεοντολογίας ως προς τον τρόπο και τη στιγμή της ανάκλησης της εντολής.

Η υπόθεση άρχισε να παίρνει διαστάσεις μετά από δημόσια δήλωση του κ. Σκαρίπα, ο οποίος ανέφερε ότι ενημερώθηκε τηλεφωνικά για τη λήξη της συνεργασίας, χωρίς προηγούμενη επιστολή, ενώ σημείωσε ότι η νομική συνδρομή που παρείχε ήταν «ιδίοις εξόδοις», δηλαδή χωρίς αμοιβή. Σύμφωνα με τα όσα ισχυρίζεται, την ενημέρωση έκανε το πρωί της 12ης Ιανουαρίου η στενή συνεργάτις της κ. Καρυστιανού, Μαρία Γρατσία, τη στιγμή που ο ίδιος βρισκόταν ήδη στη Λάρισα, στην αίθουσα του Μονομελούς Πλημμελειοδικείου, στη συνεδρίαση που αφορούσε την υπόθεση των υπεξαχθέντων βίντεο στη δίκη για τα Τέμπη. Ο κ. Σκαρίπας υπογράμμισε ότι δεν θα σχολιάσει τη «συγκυρία» της ανάκλησης, πλην όμως κατέστησε σαφές ότι τη θεωρεί προβληματική.

Η αντίδραση της Μαρίας Καρυστιανού ήταν άμεση και δημόσια. Με ανάρτησή της στο Χ επιχείρησε να αποδομήσει τον πυρήνα της τοποθέτησης Σκαρίπα, υποστηρίζοντας ότι η συνεργασία υπήρξε περιορισμένη σε «τρεις ή τέσσερις» παραστάσεις σε δίκες που παραμένουν ανοιχτές, παρότι –όπως σημείωσε– η ίδια είχε να αντιμετωπίσει «πολλά νομικά ζητήματα» στην Ελλάδα και στην Ευρώπη. Στην ίδια ανάρτηση τόνισε ότι η μεταξύ τους συνεργασία είχε λήξει ήδη από τα μέσα Δεκεμβρίου 2025, προσθέτοντας ότι τού το είχε δηλώσει «ξεκάθαρα» σε συνομιλία που η ίδια επεδίωξε, και ότι τα όσα αναφέρει εκείνος «είναι ανακριβή», γι’ αυτό και «αποκρούστηκαν άμεσα». Επιπλέον, άφησε αιχμή ότι η «ξαφνική» προβολή των ισχυρισμών του δημιουργεί ερωτήματα, καθώς –όπως υπαινίχθηκε– «προβλημάτισαν» οι λόγοι της δημοσιότητας που έλαβαν.

Από την πλευρά του, ο κ. Σκαρίπας επιμένει στη δική του εκδοχή: ότι δεν υπήρξε επιστολή αλλά τηλεφωνική ενημέρωση, ότι έγινε μέσω τρίτου προσώπου και ότι αυτό συνέβη ενώ εκείνος βρισκόταν σε δικαστική αίθουσα. Ταυτόχρονα, επιχειρεί να διαχωρίσει το διαδικαστικό/προσωπικό σκέλος από το πολιτικό και κοινωνικό φορτίο της υπόθεσης των Τεμπών, δηλώνοντας ότι παραμένει «σταθερός στον αγώνα» για τη δικαίωση των συγγενών των θυμάτων, χωρίς άλλη επιδίωξη.

Ολόκληρη η ανακοίνωση του κ. Σκαρίπα:

«Επειδή έχουν κυκλοφορήσει δημοσιεύματα που εμπεριέχουν παραπληροφόρηση, θεωρώ υποχρέωση μου να δηλώσω τα παρακάτω. Είναι αληθές το γεγονός της διακοπής της ιδίοις εξόδοις ΝΟΜΙΚΗΣ μου συνεισφοράς με την κ. Μαρία Καρυστιανού. Ψευδώς όμως αναφέρεται ότι έλαβα επιστολή διακοπής της ως άνω συνεργασίας. Η ανάκληση της εντολής μου γνωστοποιήθηκε ΤΗΛΕΦΩΝΙΚΩΣ και αντιδεοντολογικώς από τη συνάδελφο κ. Μαρία Γρατσια στις 9:01πμ της 12/1/2026 και ενώ βρισκόμουν ήδη στην αίθουσα του Μονομ.Πλημμελειοδικειου Λάρισας , στην 7η κατά σειρά Συνεδρίαση αυτού, για τα υπεξαχθέντα videos. Δεν θα σχολιάσω την συγκυρία αυτής της ανάκλησης. Παραμένω σταθερός στον Αγώνα για την δικαίωση των Συγγενών των Θυμάτων του εγκλήματος των Τεμπών, αγώνα στον οποίο κατά γενική ομολογία έχω συμβάλει και θα συνεχίσω, ως δικηγόρος χωρίς οποιαδήποτε άλλη επιδίωξη».

Η εξέλιξη αυτή, ωστόσο, δεν απομονώνεται από το δεύτερο επίπεδο που πλέον διαμορφώνεται δημόσια: την πολιτική μετάβαση της Μαρίας Καρυστιανού και τον τρόπο με τον οποίο συγκροτείται ο κύκλος ανθρώπων που την πλαισιώνει. Στο επίκεντρο αυτού του δεύτερου επιπέδου βρίσκεται η Μαρία Γρατσία, δικηγόρος και συνεργάτις της κ. Καρυστιανού, η οποία εμφανίζεται να έχει αναλάβει, πέρα από νομική υποστήριξη, και ρόλο δημόσιας εκπροσώπησης για κρίσιμα ζητήματα του νέου πολιτικού εγχειρήματος.

Σε τηλεοπτικές τοποθετήσεις της, η κ. Γρατσία έχει σκιαγραφήσει το πολιτικό πλαίσιο του υπό διαμόρφωση φορέα, τονίζοντας ότι «δεν υπάρχουν καπέλα αριστερά και δεξιά ως βαρίδια», διευκρινίζοντας ότι μίλησε για «βαρίδι» με την έννοια των περιορισμών. Έχει επίσης δηλώσει ότι προετοιμάζεται πρόγραμμα θέσεων που θα καλύπτει όλους τους βασικούς τομείς πολιτικής –άμυνα, εξωτερική πολιτική, δικαιοσύνη, υγεία, παιδεία– και ότι η πρόθεση είναι να παρουσιαστεί «τον επόμενο μήνα», εκτιμώντας ότι ομάδες εργασίας λειτουργούν ήδη εδώ και καιρό και ότι τα πρόσωπα υπάρχουν. Παράλληλα, έχει υποστηρίξει ότι το εγχείρημα απευθύνεται «σε όλους», με τη θέση ότι οι πολίτες δεν πρέπει να αντιμετωπίζονται ως ακροατήριο συνθημάτων αλλά ως κοινωνία που θα κρίνει προτάσεις.

Σε σχέση με το ποιοι μπορούν να στελεχώσουν ένα τέτοιο σχήμα, η ίδια έχει αναφερθεί στη διακηρυγμένη γραμμή ότι άτομα με ενεργό ανάμιξη στην πολιτική ζωή δεν θα έχουν θέση, διευκρινίζοντας ότι η κ. Καρυστιανού έχει θέσει ως κριτήριο να μην πρόκειται για πρόσωπα που έχουν εκλεγεί ή έχουν διαδραματίσει κεντρικούς ρόλους στο πολιτικό σύστημα. Παράλληλα, έχει επιμείνει ότι βούληση της κ. Καρυστιανού είναι να βρίσκονται «μαζί της όλοι οι συγγενείς των θυμάτων», επιδιώκοντας να εμφανίσει το εγχείρημα ως συλλογικό και όχι ως ατομική πολιτική ανάδειξη.

Η κ. Γρατσία είναι πρόσωπο με ήδη γνωστή δημόσια διαδρομή. Κατάγεται από τη Νάξο και έχει χτίσει τη δικηγορική της πορεία στη Θεσσαλονίκη. Έχει παρουσιαστεί ως βαθιά θρησκευόμενη και, σύμφωνα με όσα έχουν δημοσιευθεί, έχει χειριστεί υποθέσεις νομικού ενδιαφέροντος που της εξασφάλισαν αναγνωρισιμότητα σε εκκλησιαστικούς κύκλους. Παράλληλα, έχει κάνει ένα βήμα προς την πολιτική, καθώς στις βουλευτικές εκλογές του 2023 ήταν υποψήφια στην Α’ Αθηνών με το κόμμα «Νίκη», χωρίς να εκλεγεί, γεγονός που –σε κάθε περίπτωση– της έδωσε εμπειρία δημόσιας έκθεσης και κομματικής οργάνωσης, την οποία, όπως εκτιμάται, θεωρεί χρήσιμη στη νέα συγκυρία.

Οι πολιτικές συνδέσεις γύρω από την κ. Γρατσία δεν περιορίζονται στο τυπικό βιογραφικό. Στον δημόσιο διάλογο έχουν αναφερθεί επαφές και γέφυρες με πρόσωπα που προέρχονται από τον ίδιο χώρο. Μεταξύ αυτών έχει αναφερθεί ο Γιώργος Αποστολάκης, πρώην αντιπρόεδρος του Αρείου Πάγου, ο οποίος είχε βρεθεί στο ψηφοδέλτιο Επικρατείας της «Νίκης» και στη συνέχεια αποχώρησε, παραδίδοντας την έδρα του. Έκτοτε, είναι ιδιαίτερα δραστήριος στο διαδίκτυο, δημοσιεύοντας αναλύσεις στο ιστολόγιό του. Μετά την ανακοίνωση της πολιτικής καθόδου της κ. Καρυστιανού, έχει παρουσιάσει με κείμενά του την ίδια ως πρόσωπο που μπορεί να συσπειρώσει πολίτες που «δεν έχουν νεκρωθεί», προσθέτοντας όμως ως ρητή προϋπόθεση να μην υπάρξει «πειρασμός της εξουσίας», μια φράση που συζητήθηκε ως πολιτικό «σήμα» προς το εσωτερικό του εγχειρήματος.

Στο ίδιο πλέγμα συζητήσεων αναφέρεται και η υπόθεση της τέως εισαγγελέως Εφετών Λάρισας Σοφίας Αποστολάκη, συγγενούς του κ. Αποστολάκη, σε μια υπόθεση που είχε συγκλονίσει την κοινή γνώμη, όταν ο γιος της αγνοούνταν επί εβδομάδες πριν εντοπιστεί νεκρός, χωρίς να προκύψουν στοιχεία εγκληματικής ενέργειας. Σε εκείνο το πλαίσιο είχαν υπάρξει δημόσιες παρεμβάσεις και συναισθηματικά φορτισμένες τοποθετήσεις, ενώ είχε σχολιαστεί η παρουσία και στάση της κ. Καρυστιανού σε σχετικές στιγμές, γεγονός που δείχνει πόσο εύκολα το κοινωνικό και το πολιτικό διαπλέκονται όταν οι υποθέσεις αποκτούν δημόσιο βάρος.

Παράλληλα, η κ. Γρατσία εμφανίζεται να έχει εμπλακεί και σε άλλες υποθέσεις με πολιτική και κοινωνική δημοσιότητα, όπως στην εκπροσώπηση του Νίκου Παπαδόπουλου στην υπόθεση εισβολής και βανδαλισμού έργων στην Εθνική Πινακοθήκη, με την Πινακοθήκη να κινείται δικαστικά διεκδικώντας αποζημίωση. Σε αυτό το σημείο, το ενδιαφέρον μετατοπίζεται από το καθαρά νομικό στο πολιτικό: κατά πόσο η σύνθεση προσώπων που κινούνται γύρω από το νέο εγχείρημα μπορεί να δημιουργήσει «ταυτότητα» και παράλληλα να γεννήσει αντιφάσεις, ειδικά όταν η ίδια η κ. Καρυστιανού έχει διακηρύξει ότι δεν επιθυμεί «παλιούς πολιτικούς» και ότι θέλει καθαρή απόσταση από το υπάρχον σύστημα.