Ο Έλληνας «Εσκομπάρ»: Επτά τόνοι κοκαΐνης σε σκάφος του

Πλούσιο, σκοτεινό και βαθιά συνδεδεμένο με την ιστορία του οργανωμένου εγκλήματος στην Ελλάδα αποδεικνύεται το ποινικό παρελθόν του άνδρα που συνελήφθη ως φερόμενος ιδιοκτήτης του σκάφους το οποίο εντοπίστηκε να μεταφέρει μεγάλη ποσότητα κοκαΐνης από τη Λατινική Αμερική προς την Ευρώπη, στο πλαίσιο διεθνούς έρευνας για τη δράση πολυεθνικής εγκληματικής οργάνωσης. Η επιχείρηση των Αρχών βρίσκεται ακόμη σε εξέλιξη και μέχρι στιγμής έχουν συλληφθεί πέντε άτομα, ενώ άλλοι πέντε εμπλεκόμενοι αναμένεται να συλληφθούν το αμέσως επόμενο διάστημα. Οι πρώτες συλλήψεις πραγματοποιήθηκαν στην Ελλάδα, ενώ τα άτομα που εντοπίστηκαν πάνω στο σκάφος τελούν ήδη υπό κράτηση και πρόκειται να οδηγηθούν ενώπιον της Δικαιοσύνης. Η υπόθεση έχει έντονα διεθνή χαρακτηριστικά, καθώς εμπλέκονται δίκτυα διακίνησης ναρκωτικών που εκτείνονται από τη Λατινική Αμερική έως την ευρωπαϊκή ήπειρο. Ανάμεσα στους κατηγορούμενους, ένα πρόσωπο ξεχωρίζει και συγκεντρώνει το μεγαλύτερο βάρος των ερευνών: ο άνθρωπος που φέρεται να είχε την ιδιοκτησία και τον επιχειρησιακό έλεγχο του σκάφους. Πρόκειται για γνωστό όνομα στις διωκτικές αρχές, καθώς στο παρελθόν είχε χαρακτηριστεί από τα μέσα και τους αστυνομικούς κύκλους ως ο «Έλληνας Εσκομπάρ», λόγω της φερόμενης κεντρικής του θέσης σε ένα από τα μεγαλύτερα κυκλώματα κοκαΐνης που αποκαλύφθηκαν ποτέ στη χώρα.

Η υπόθεση που τον σημάδεψε και του απέδωσε αυτό το παρατσούκλι χρονολογείται στο καλοκαίρι του 2004. Τότε, οι ισπανικές αρχές εντόπισαν το πλοίο «Africa 1», το οποίο μετέφερε στα αμπάρια του 5,4 τόνους κοκαΐνης. Η ποσότητα θεωρήθηκε κολοσσιαία ακόμη και για τα δεδομένα της διεθνούς διακίνησης ναρκωτικών, με τη σημερινή εκτιμώμενη αξία της να ξεπερνά τα 500 εκατομμύρια ευρώ. Το «Africa 1» είχε αποπλεύσει από τον Πειραιά στις 15 Μαΐου του 2004, με δηλωθέντα προορισμό την Τουρκία. Ωστόσο, οι ελληνικές και ευρωπαϊκές διωκτικές αρχές, που παρακολουθούσαν στενά τον συγκεκριμένο άνδρα, διαπίστωσαν μέσω δορυφορικών συστημάτων ότι το πλοίο δεν ακολουθούσε τη δηλωμένη πορεία. Αντίθετα, κατευθυνόταν στον Ατλαντικό Ωκεανό, με σαφή στόχο τις δυτικές ακτές της Αφρικής – μια γνωστή ενδιάμεση διαδρομή για τη μεταφορά κοκαΐνης από τη Λατινική Αμερική προς την Ευρώπη.

Στις 13 Ιουλίου 2004, οι ισπανικές αρχές πραγματοποίησαν ρεσάλτο στο πλοίο και εντόπισαν την τεράστια ποσότητα ναρκωτικών, επιμελώς κρυμμένη σε χαρτόκουτα που έφεραν ετικέτες μεταλλικών νερών, σε μια προσπάθεια να παραπλανηθούν οι έλεγχοι. Η αποκάλυψη της υπόθεσης προκάλεσε τότε σεισμό τόσο στην Ελλάδα όσο και διεθνώς, καθώς ανέδειξε την έκταση και τον επαγγελματισμό του κυκλώματος. Λίγες εβδομάδες αργότερα, τον Αύγουστο του 2004, ο φερόμενος ως «εγκέφαλος» του κυκλώματος εντοπίστηκε στη Στουτγάρδη της Γερμανίας και συνελήφθη. Από την πρώτη στιγμή αρνήθηκε κάθε εμπλοκή, υποστηρίζοντας ότι δεν είχε καμία σχέση με το φορτίο και τη διακίνηση των ναρκωτικών. Οι ισχυρισμοί του, ωστόσο, δεν έπεισαν τη Δικαιοσύνη. Σε πρώτο βαθμό καταδικάστηκε σε ισόβια κάθειρξη, σε μια από τις βαρύτερες ποινές που είχαν επιβληθεί ποτέ για υπόθεση ναρκωτικών στην Ελλάδα.

Η υπόθεση, όμως, δεν έκλεισε εκεί. Σε δεύτερο βαθμό, το Πενταμελές Εφετείο Κακουργημάτων του Πειραιά μετέτρεψε την ποινή των ισοβίων σε κάθειρξη 22 ετών, απόφαση που είχε προκαλέσει τότε έντονες συζητήσεις και αντιδράσεις για τη βαρύτητα των ποινών σε υποθέσεις οργανωμένου εγκλήματος. Σήμερα, σχεδόν δύο δεκαετίες μετά, το όνομά του επανέρχεται στο προσκήνιο μέσα από μια νέα διεθνή υπόθεση διακίνησης κοκαΐνης. Οι έρευνες συνεχίζονται, με τις αρχές να προσπαθούν να χαρτογραφήσουν πλήρως το δίκτυο και να διαπιστώσουν αν πρόκειται για συνέχεια παλαιότερων εγκληματικών δομών ή για ένα νέο, ανασυνταγμένο κύκλωμα με παλιά, γνώριμα πρόσωπα.