Κόμμα Καρυστιανού – Μαίρη Βιδάλη: Δεν μπορώ να διανοηθώ τη σκέψη να θέλει να πολιτευτεί μετά από αυτό το τραύμα

Η Μαίρη Βιδάλη παραχώρησε συνέντευξη στη ραδιοφωνική εκπομπή του Σπύρου Λάμπρου και της Άννας Σταματιάδου στον Alpha Radio 989 και μεταξύ άλλων ρωτήθηκε για το κόμμα που ετοιμάζει η Μαρία Καρυστιανού. Τόνισε πως η ίδια δεν θα μπορούσε να ασχοληθεί με κάτι τέτοιο. Έδειξε μάλιστα να απορεί με τις προθέσεις που εκφράζει η μητέρα της αδικοχαμένης Μάρθης.  «Δεν θέλω να αναφερθώ σε αυτό το θέμα γιατί έχω περάσει κάτι ανάλογο στην προσωπική μου ζωή. Όχι μόνο δεν ασχολήθηκα με τα κοινά, αλλά σταμάτησα γιατί δεν μπορούσα να ανταπεξέλθω. Όταν ασχολείται κάποιος με τα κοινά, πρέπει να είναι καθαρός μέσα του και να μην έχει προσωπικά προβλήματα. Να είναι σε θέση να προσφέρει», είπε αρχικά η Μαίρη Βιδάλη για την Μαρία Καρυστιανού. «Δεν μπορώ να διανοηθώ τη σκέψη κάποιας γυναίκας να θέλει να πολιτευτεί μετά από αυτό το τραύμα. Μπράβο της που έχει αυτή τη δύναμη», πρόσθεσε για τη Μαρία Καρυστιανού η Μαίρη Βιδάλη.

Η Μαίρη Βιδάλη μίλησε για πρώτη φορά για τον θάνατο του γιου της: Μου δίνει και τη δική του δύναμη πια

Για την απώλεια του γιου της και τις δύσκολες στιγμές που βίωσε η Μαίρη Βιδάλη τόνισε πως είχε δίπλα της την κόρη της και αγαπημένα της πρόσωπα. «Με στήριξε η κόρη μου, η δουλειά μου, οι δικοί μου άνθρωποι. Ήμουν υποψήφια ξανά τις εκλογές της τοπικής αυτοδιοίκησης, πριν φύγει ο γιος μου. Ήταν πολύ άρρωστος στο νοσοκομείο. Δεν γινόταν να κάνω προεκλογικό αγώνα, δεν είχα τη δύναμη και δεν είχα και τη διάθεση», είπε η Μαίρη Βιδάλη.

Ένας χρόνος έχει περάσει από τον Ιανουάριο του 2025, όταν η Μαίρη Βιδάλη βίωσε τη μεγαλύτερη απώλεια που μπορεί να γνωρίσει ένας άνθρωπος: τον θάνατο του γιου της, Κάρολου Βιδάλης, σε ηλικία μόλις 34 ετών.  Ο Κάρολος Βιδάλης έδωσε μια σκληρή και πολυετή μάχη με έναν επιθετικό καρκίνο, ο οποίος διαγνώστηκε αιφνιδιαστικά, έπειτα από προληπτικές εξετάσεις. Η είδηση έπεσε σαν κεραυνός, όμως εκείνος δεν λύγισε. Από την πρώτη στιγμή στάθηκε όρθιος, με αξιοπρέπεια και πείσμα, απέναντι σε έναν αντίπαλο που αποδείχθηκε εξαιρετικά ύπουλος.Οι πρώτες χημειοθεραπείες γέννησαν ελπίδα. Υπήρχαν περίοδοι που η ασθένεια φαινόταν να υποχωρεί, στιγμές που όλα έδειχναν πως ο αγώνας μπορεί να κερδηθεί. «Δεν θα το βάλω κάτω», συνήθιζε να λέει στους ανθρώπους που στέκονταν δίπλα του. Όμως η μάχη αποδείχθηκε άνιση. Ο καρκίνος επέστρεψε, πιο επιθετικός, εξαπλώθηκε γρήγορα και άρχισε να καταβάλλει τον οργανισμό του. Μια εβδομάδα πριν το τέλος, η κατάσταση της υγείας του επιδεινώθηκε δραματικά. Μεταφέρθηκε εσπευσμένα στο νοσοκομείο, όπου οι γιατροί έκριναν αναγκαία τη διασωλήνωσή του. Από εκείνη τη στιγμή, η ζωή του κρεμόταν κυριολεκτικά από μια κλωστή. Παρά τις υπεράνθρωπες προσπάθειες του ιατρικού προσωπικού, δεν κατάφερε να συνέλθει.