Καρυστιανού για Χίο: Μίλησα για εισβολές και όχι για εισβολείς, οτιδήποτε λέω δολίως παρερμηνεύεται

Με νέα δημόσια τοποθέτηση απάντησε η Μαρία Καρυστιανού στις έντονες αντιδράσεις που προκάλεσε η αρχική της ανακοίνωση για το πολύνεκρο ναυάγιο στη Χίο, στην οποία είχε χρησιμοποιήσει τον όρο «παράνομες εισβολές». Η ίδια διευκρινίζει ότι αναφερόταν σε «πράξη οργανωμένη από διακινητές» και όχι σε ανθρώπους, καταγγέλλοντας σκόπιμη αλλοίωση των λεγομένων της. «Η λέξη εισβολή μετατράπηκε σε… εισβολείς», σημειώνει, υποστηρίζοντας ότι της αποδόθηκε η θέση περί «δίκαιου θανάτου» μεταναστών, κάτι που απορρίπτει κατηγορηματικά. Στην ανάρτησή της, αφήνει αιχμές για τη χρονική συγκυρία, κάνοντας λόγο για συστηματική διαστρέβλωση των δηλώσεών της μετά την έναρξη της διαδικασίας συγκρότησης του πολιτικού της κινήματος. «Οτιδήποτε λέω δολίως παρερμηνεύεται με τη γνωστή μέθοδο της διαστρέβλωσης λέξεων», αναφέρει, διαμηνύοντας πως δεν πρόκειται να σιωπήσει. «Αν σκοπός είναι να μείνω βουβή, δεν θα το πετύχουν», τονίζει.

Η κ. Καρυστιανού απορρίπτει κάθε υπαινιγμό περί απανθρωπιάς, επισημαίνοντας την ιδιότητά της ως παιδιάτρου. «Παραμένω η παιδίατρος που τιμώ τον όρκο μου και δεν θα μπορούσα ΠΟΤΕ να ταχθώ δήθεν υπέρ του θανάτου και μάλιστα παιδιών», γράφει, σημειώνοντας ότι έχει αφιερώσει τη ζωή της στη φροντίδα ανηλίκων. Στο ίδιο πλαίσιο, συνδέει τους ανθρώπους που χάθηκαν στο ναυάγιο με τα θύματα της τραγωδίας στα Τέμπη, υπογραμμίζοντας ότι πρόκειται για «ζωές που κόπηκαν απότομα». Παράλληλα, επεκτείνει την κριτική της σε διεθνές και εγχώριο επίπεδο, αναφερόμενη σε πολιτικές και οικονομικές ελίτ που – κατά την άποψή της – εργαλειοποιούν κατατρεγμένους ανθρώπους και μετατρέπουν τη χώρα σε «επί πληρωμή αποθήκη ψυχών».

Στην τοποθέτησή της προβάλλει το όραμά της για μια «ελεύθερη κοινωνία δικαίου», όπου – όπως αναφέρει – ο άνθρωπος τίθεται στο επίκεντρο, η ασφάλεια και η αξιοπρέπεια αποτελούν αυτονόητα δικαιώματα και η ανάπτυξη συνδέεται με την κοινωνική συνοχή. Παράλληλα, κάνει λόγο για διαχρονική αδιαφορία απέναντι στον «ξεριζωμό» νέων ανθρώπων που μεταναστεύουν, εκφράζοντας την επιθυμία να δημιουργηθούν οι συνθήκες ώστε να παραμείνουν ή να επιστρέψουν στη χώρα. Κλείνοντας, επαναλαμβάνει τη δέσμευσή της να συνεχίσει τον αγώνα της «για την αλήθεια και τη δικαιοσύνη», τονίζοντας ότι παραμένει προσηλωμένη στον όρκο της «για όλα τα παιδιά, για όλους τους γονείς, για κάθε ανθρώπινο δικαίωμα».

Αναλυτικά η ανάρτηση της Μαρίας Καρυστιανού:

Στην ανακοίνωση μου για τα τραγικά γεγονότα στη Χίο, η λέξη εισβολή (πράξη οργανωμένη από διακινητές) μετατράπηκε σε …εισβολείς, οι οποίοι δήθεν δικαίως θαλασσοπνίγηκαν…
Μετά την έναρξη της διαδικασίας συγκρότησης του Κινήματός μας, ο,τιδήποτε λέω δολίως παρερμηνεύεται με τη γνωστή μέθοδο της διαστρέβλωσης λέξεων.
Αν σκοπός είναι να μείνω βουβή, δεν θα το πετύχουν! Αν σκοπός είναι ο διχασμός της κοινωνίας και η διάλυση του ιστορικού αγώνα μας για τεράστιες θεσμικές αλλαγές που έχουμε ανάγκη, δεν θα το πετύχουν!

Ό,τι και να πουν, παραμένω η πολίτης που παλεύει —μαζί με πολλούς άλλους— για το δικαίωμα στην αξιοπρέπεια, στην ασφάλεια και το «ευ ζην» όλων. Παραμένω η παιδίατρος που τιμώ τον όρκο μου και δεν θα μπορούσα ΠΟΤΕ να ταχθώ δήθεν υπέρ του θανάτου και μάλιστα παιδιών, στη θεραπεία των οποίων έχω αφιερώσει τη ζωή μου! Οι άνθρωποι που χάθηκαν είναι ζωές που κόπηκαν απότομα, όπως κόπηκαν και οι ζωές των θυμάτων στα Τέμπη.

Ας αναλογιστούμε ποιοι εργαλειοποιούν κατατρεγμένους ανθρώπους, ποιοι ευθύνονται για τη σημερινή τους μοίρα με τους πολέμους και τη δυστυχία, ποιές διεθνείς και τοπικές συντεχνίες και “ελίτ” αδιαφορούν υποκριτικά για τον άνθρωπο και την ασφάλειά του και μετατρέπουν την Ελλάδα σε επί πληρωμή “αποθήκη ψυχών”. Κάποτε είπα: «Και μόνη μου να μείνω, θα παλέψω για την αλήθεια και τη δικαιοσύνη!». Γιατί αυτό είναι το οξυγόνο μας. Αυτόν τον όρκο έδωσα για τη δικαίωση του παιδιού μου. Σήμερα, παραμένοντας πιστή και σταθερή στον όρκο μου, στην αλήθεια και στην αποστολή μου, δηλώνω ακριβώς τα ίδια. Με όση φωνή έχω. Για όλα τα παιδιά. Για όλους τους γονείς. Για κάθε ανθρώπινο δικαίωμα.

Το όραμα μου είναι μια ελεύθερη κοινωνία δικαίου:

* Εκεί όπου ο άνθρωπος βρίσκεται πάνω από όλα.

* Εκεί όπου η ανάπτυξη και η ευημερία είναι δεδομένες.

* Εκεί όπου νιώθουμε την ασφάλεια να δημιουργούμε, να εργαζόμαστε για μια πολιτισμένη και δίκαιη χώρα.

Γνωρίζω ότι αυτός ο κοινός αγώνας μας θα δεχθεί ανελέητη επίθεση. Σε μια χώρα όπου η κυβέρνηση διαχρονικά αδιαφορούσε για τον ξεριζωμό των παιδιών μας ως μεταναστών , οραματίζομαι να γίνουμε η μεγάλη αγκαλιά που θα τα κρατήσει εδώ και θα φέρει πίσω όσα ξενιτεύτηκαν. Με την ίδια στοργική ματιά κοιτώ κάθε παιδί και κάθε αδύναμο πλάσμα. Η ψυχή, ο πολιτισμός και η αγάπη για τον συνάνθρωπο δεν έσβησαν στη χώρα που ύμνησε τη ζωή και τη δημιουργία. Διότι σε κάθε ερώτηση η μόνη απάντηση είναι: Ο ΑΝΘΡΩΠΟΣ Το καλό θα νικήσει!