Μοσάντ – Ιράν: Χακαρισμένες.. εδώ και τρία χρόνια οι κάμερες στην Τεχεράνη

Ένα πολυετές και πολυεπίπεδο σχέδιο παρακολούθησης, το οποίο φέρεται να βρισκόταν σε εξέλιξη εδώ και χρόνια, αποκαλύπτει δημοσίευμα των Financial Times, ρίχνοντας φως στον τρόπο με τον οποίο οι ισραηλινές και αμερικανικές υπηρεσίες πληροφοριών χαρτογράφησαν με χειρουργική ακρίβεια το περιβάλλον ασφαλείας του ανώτατου ηγέτη του Ιράν, Αγιατολάχ Αλί Χαμενεΐ. Σύμφωνα με την έρευνα, η Μοσάντ είχε καταφέρει να διεισδύσει στο δίκτυο καμερών κυκλοφορίας της Τεχεράνης ήδη από τα προηγούμενα χρόνια. Το σύστημα, που είχε εγκατασταθεί από το ίδιο το ιρανικό καθεστώς για σκοπούς εσωτερικής επιτήρησης και ελέγχου του πληθυσμού, φέρεται να μετατράπηκε σε εργαλείο παρακολούθησης της ανώτατης πολιτικής και στρατιωτικής ηγεσίας της χώρας. Οι κάμερες αυτές, τοποθετημένες σε βασικούς οδικούς άξονες και κομβικά σημεία της πρωτεύουσας, επέτρεπαν –κατά το δημοσίευμα– την παρακολούθηση της αυτοκινητοπομπής του Χαμενεΐ, των κινήσεων των σωματοφυλάκων του και ακόμη και των σημείων στάθμευσης. Η εικόνα που περιγράφεται είναι εκείνη μιας πρωτεύουσας πλήρως χαρτογραφημένης, «σαν να πρόκειται για οικείο έδαφος», με δυνατότητα άμεσης ανάλυσης κάθε μετακίνησης.

Καθοριστικό ρόλο φέρεται να διαδραμάτισε και η CIA, η οποία –κατά τις ίδιες πληροφορίες– διέθετε πηγή εκ των έσω. Ο πληροφοριοδότης φέρεται να παρείχε σε πραγματικό χρόνο στοιχεία για κρίσιμη σύσκεψη που πραγματοποιήθηκε Σάββατο πρωί, παρουσία του ανώτατου ηγέτη και κορυφαίων αξιωματούχων. Η απόφαση για την επέμβαση, σημειώνεται, δεν είχε ληφθεί εκ των προτέρων. Ελήφθη μόλις επιβεβαιώθηκε η συγκέντρωση της ηγεσίας σε συγκεκριμένο χώρο και εκτιμήθηκε ότι υπήρχε παράθυρο αιφνιδιασμού, πριν ενεργοποιηθούν τα πρωτόκολλα μεταφοράς σε καταφύγιο. Την ίδια στιγμή, η Μοσάντ φέρεται να παρενέβη και στο δίκτυο κινητής τηλεφωνίας πέριξ του προεδρικού μεγάρου, παρεμποδίζοντας –έστω προσωρινά– τη δυνατότητα άμεσης επικοινωνίας των σωματοφυλάκων. Το στοιχείο αυτό, εφόσον επιβεβαιώνεται, υποδηλώνει συνδυασμό κυβερνοεπιχειρήσεων και φυσικής επιτήρησης στο ίδιο επιχειρησιακό πλάνο.

Πληροφορίες «από το εσωτερικό δωμάτιο»

Οι αποκαλύψεις συνοδεύονται από αναφορές για τη ρίψη δεκάδων βομβών διάτρησης καταφυγίων στο κτίριο όπου φέρεται να βρισκόταν ο Χαμενεΐ με επιτελείς του. Κατά τις ίδιες πηγές, οι πληροφορίες για τη διάταξη της αίθουσας, τη θέση των παρισταμένων και την ακριβή τοποθέτηση του ανώτατου ηγέτη προέρχονταν από άτομο με άμεση πρόσβαση στον εσωτερικό κύκλο. Στο επίκεντρο των εικασιών βρέθηκε το όνομα του Ισμαήλ Καανί, διοικητή της Δύναμης Quds των Φρουρών της Επανάστασης, χωρίς ωστόσο να υπάρχουν αποδείξεις που να επιβεβαιώνουν τις φήμες. Ο Καανί, διάδοχος του Κασέμ Σολεϊμανί, είχε κατ’ επανάληψη συνδεθεί με επιχειρήσεις υψηλού ρίσκου και είχε βρεθεί στο επίκεντρο εσωτερικών υποψιών στην Τεχεράνη, ιδίως μετά από στοχευμένες επιθέσεις που εξόντωσαν στελέχη όπως ο Χασάν Νασράλα. Ωστόσο, τίποτε δεν έχει επιβεβαιωθεί επισήμως. Αντιθέτως, σε μέσα κοινωνικής δικτύωσης κυκλοφόρησαν ειρωνικά σχόλια, ακόμη και αναρτήσεις λογαριασμών που φέρονται να συνδέονται με τη Μοσάντ, οι οποίες διέψευδαν –με λιτή διατύπωση– ότι ο Καανί ήταν «άνθρωπός τους».

Το ευρύτερο πλαίσιο που σκιαγραφείται παραπέμπει σε στρατηγική βαθιάς διείσδυσης στο ιρανικό κράτος, με συνδυασμό τεχνολογικής παρακολούθησης, κυβερνοεπιχειρήσεων και ανθρώπινων πηγών. Παράλληλα, γίνεται αναφορά σε προηγούμενες επιχειρήσεις στο εξωτερικό, με στόχο την παρεμπόδιση δικτύων που συνδέονται με την Τεχεράνη. Αν οι αποκαλύψεις ανταποκρίνονται στην πραγματικότητα, πρόκειται για μια από τις πιο εκτεταμένες επιχειρήσεις επιτήρησης ηγέτη εν ενεργεία, με πολυετή προετοιμασία και διαρκή ανανέωση πληροφοριών. Το γεγονός ότι το σύστημα εσωτερικής παρακολούθησης του ίδιου του ιρανικού καθεστώτος φέρεται να μετατράπηκε σε εργαλείο εξωτερικής κατασκοπείας προσθέτει μια ακόμη διάσταση στην υπόθεση. Σε κάθε περίπτωση, η γεωπολιτική σκηνή της Μέσης Ανατολής εισέρχεται σε νέα φάση αβεβαιότητας, με τις μυστικές υπηρεσίες να αποδεικνύονται –για ακόμη μία φορά– καθοριστικός παράγοντας διαμόρφωσης των εξελίξεων, πολύ πριν αυτές γίνουν ορατές στο δημόσιο πεδίο.