Κόμμα Καρυστιανού: Συνεχίζονται οι αντιδράσεις, τι λέει η μητέρα της Κλαούντια

Την κατηγορηματική της αντίθεση στο ενδεχόμενο πολιτικής πρωτοβουλίας από τη Μαρία Καρυστιανού εξέφρασε δημόσια η Άλμα Λάτα, μητέρα της 20χρονης Κλαούντια, ενός από τα θύματα της τραγωδίας στα Τέμπη. Όπως υπογράμμισε, σχεδόν τρία χρόνια μετά το δυστύχημα, το μοναδικό και αδιαπραγμάτευτο ζητούμενο παραμένει η δικαστική δικαίωση των παιδιών που χάθηκαν. Με λόγο φορτισμένο αλλά σαφή, η Άλμα Λάτα σημείωσε ότι «είναι θλιβερό πως πλησιάζουν τρία χρόνια και κανείς δεν έχει οδηγηθεί στη φυλακή», επισημαίνοντας ότι πρόσωπα με ευθύνες εξακολουθούν να κυκλοφορούν ελεύθερα. Όπως είπε, η δημόσια συζήτηση έχει αρχίσει να μετατοπίζεται, τη στιγμή που –κατά την άποψή της– το επίκεντρο θα έπρεπε να παραμένει αποκλειστικά στη δικαιοσύνη. Η ίδια αναγνώρισε ότι, ως μητέρα που έχασε το παιδί της, κατανοεί απόλυτα τα συναισθήματα της Μαρίας Καρυστιανού. Ωστόσο, εκτίμησε πως η παρούσα συγκυρία δεν προσφέρεται για πολιτικά εγχειρήματα. «Ο αγώνας που έχουμε μπροστά μας είναι σκληρός και είναι στα δικαστήρια. Η ανάκριση δεν έγινε όπως έπρεπε – το λέει και η ίδια η Μαρία – και αυτό πρέπει να το παλέψουμε νομικά, μέχρι τέλους», ανέφερε χαρακτηριστικά.

Παράλληλα, εξέφρασε έντονο προβληματισμό για τον κίνδυνο εκμετάλλευσης μιας τέτοιας κίνησης. Όπως είπε, μια πολιτική πρωτοβουλία μπορεί να λειτουργήσει ως πεδίο για τρίτους που είτε θέλουν να «βολευτούν» πίσω από τον πόνο των συγγενών είτε να υπονομεύσουν τον κοινό αγώνα. Προειδοποίησε, μάλιστα, ότι η Καρυστιανού θα δεχθεί πιέσεις και επιθέσεις, γεγονός που –κατά την άποψή της– θα αποδυναμώσει τη συλλογική προσπάθεια για δικαίωση. Η Άλμα Λάτα ξεκαθάρισε επίσης ότι προσωπικά δεν θα στήριζε ένα πολιτικό κόμμα που θα είχε ως μοναδικό θεμέλιο τον πόνο των οικογενειών.

«Ο κόσμος ψηφίζει για τη ζωή του: για την παιδεία, την υγεία, τον αγροτικό τομέα, τα καθημερινά του προβλήματα. Για να μπεις στην πολιτική πρέπει να έχεις άποψη και σχέδιο για όλα αυτά, όχι μόνο για τα Τέμπη», τόνισε, καταλήγοντας ότι αυτή τη στιγμή «όλος ο χρόνος και η ενέργεια πρέπει να δοθούν στη δικαστική μάχη και όχι στο ποιοι θα μπουν σε ένα κόμμα ή πώς θα οργανωθεί».

Η τοποθέτησή της αποκτά ακόμη μεγαλύτερο βάρος μέσα από την προσωπική ιστορία της Κλαούντιας Λάτα. Γεννημένη στη Λάρισα και με ελληνική υπηκοότητα, ήταν άριστη μαθήτρια και φοιτήτρια Ιατρικής στα ΣΣΑΣ. Βρισκόταν στο μοιραίο τρένο επιστρέφοντας στη σχολή της από την Πάτρα, όπου είχε μεταβεί για το τριήμερο της Καθαράς Δευτέρας. Τραγική ειρωνεία της υπόθεσης αποτελεί το γεγονός ότι οι γονείς της, που ζουν σε χωριό της Λάρισας, της είχαν ζητήσει να κάνει μια στάση για να τη δουν. Εκείνη αρνήθηκε, θέλοντας να φτάσει πιο γρήγορα στη Θεσσαλονίκη, να ξεκουραστεί και να ξεκινήσει το διάβασμα. Λίγες ώρες αργότερα, η ζωή της κόπηκε βίαια, αφήνοντας πίσω ένα κενό που, όπως τονίζει η μητέρα της, δεν μπορεί και δεν πρέπει να μετατραπεί σε πολιτικό εργαλείο, αλλά σε αδιάκοπη διεκδίκηση δικαιοσύνης.