Παραγωγική αλυσίδα και πρωτογενής τομέας: Γιατί κάθε κρίκος έχει σημασία

Σε μια περίοδο έντονων προκλήσεων για τον πρωτογενή τομέα, η φωνή της υπαίθρου οφείλει να είναι καθαρή, ενωτική και ουσιαστική. Η Νικολέτα Τζιωρτζιώτη, Αντιπρόεδρος της Ομοσπονδίας Κτηνοτρόφων Θεσσαλίας και Εκπρόσωπος του Ν. Τρικάλων, αναδεικνύει με σαφήνεια ότι ο πρωτογενής τομέας δεν είναι απλώς ένας παραγωγικός κλάδος, αλλά ο πυρήνας της κοινωνικής, οικονομικής και εθνικής μας ισορροπίας.

Γνώση- Δύναμη και Δράση-Ευθύνη
«Η γνώση χωρίς δράση είναι σαν σπόρος που ποτέ δεν φυτεύεται», Πλάτωνας
                                                                 

«Όλα είναι κύκλος. Όλα είναι αλυσίδα. Το ένα συνδέει το άλλο και κάθε κρίκος έχει σημασία. Η φύση λειτουργεί κυκλικά: σπορά, ανάπτυξη, καρπός, ανάπαυση και ξανά από την αρχή.
Τίποτα δεν στέκεται μόνο του. Τίποτα δεν περισσεύει. Η ισορροπία έρχεται όταν κάθε μέρος σέβεται τον ρόλο του. Έτσι είναι και ο πρωτογενής τομέας. Δεν είναι απλώς παραγωγή. Είναι η ραχοκοκαλιά της χώρας. Κάθε χωράφι, κάθε στάβλος, κάθε γαλακτοπαραγωγή και κάθε προϊόν που φτάνει στον καταναλωτή είναι αποτέλεσμα γνώσης, κόπου και συνέπειας. Το 2026 οι προκλήσεις είναι πολλές: έλλειψη γνώσης, αυξημένο κόστος, ενεργειακή αστάθεια, κλιματικές αλλαγές, έλλειψη προσωπικού, αβεβαιότητα στην αγορά. Η απάντηση δεν είναι η αναμονή. Είναι η δράση, η ενότητα και η προετοιμασία. Γνώση σημαίνει εκπαίδευση, πρακτική καθοδήγηση και τεχνογνωσία για κάθε παραγωγό, κτηνοτρόφο και γεωργό.  Ισορροπία σημαίνει δίκαιες τιμές, σταθερούς κανόνες και συνεργασία σε όλη την παραγωγική αλυσίδα. Ενότητα σημαίνει όλοι μαζί — παραγωγοί, επαγγελματίες της υπαίθρου, φορείς — να στεκόμαστε ενωμένοι, χωρίς ζήλιες και διχασμούς.

Για έναν ισχυρό και βιώσιμο πρωτογενή τομέα απαιτούνται ξεκάθαρες και ουσιαστικές παρεμβάσεις:

• Εκπαίδευση και διαρκής τεχνική υποστήριξη των παραγωγών σε κτηνοτροφία και γεωργία, με πρόσβαση στη γνώση και την καινοτομία.
• Δίκαιη κατανομή της αξίας στην αλυσίδα τροφίμων, ώστε η υπεραξία να επιστρέφει σε αυτόν που παράγει.
• Ενίσχυση των Σωματείων και ουσιαστική στήριξη των ανεξάρτητων παραγωγών, με ίσες ευκαιρίες για όλους.
• Στήριξη των νέων και των γυναικών της υπαίθρου, με πρόσβαση σε γη, χρηματοδότηση και θεσμικό σεβασμό.
•  Ενίσχυση του ανθρώπινου δυναμικού της υπαίθρου, με πολιτικές που διασφαλίζουν εργατικά χέρια και βιώσιμες συνθήκες εργασίας.
• Επιβράβευση όσων παράγουν και παραμένουν στην ύπαιθρο, κρατώντας ζωντανή την ελληνική περιφέρεια.

Η συνεργασία δεν σταματά στον κλάδο.

Συνεχίζεται σε όλη την αλυσίδα: Κτηνοτρόφοι, Γεωργοί, Κτηνίατροι, Γεωπόνοι, Πολιτεία, Γαλακτοβιομηχανίες, Κρεοπωλεία, Σφαγεία, Ζωοτέχνες, Προμηθευτές λιπασμάτων και σπόρων… όλοι κρίκοι της ίδιας δύναμης. Αν ένας σπάσει, επηρεάζεται ολόκληρος ο κύκλος. Ο κύκλος της παραγωγής δεν είναι μόνο οικονομικός. Είναι κοινωνικός. Είναι εθνικός. Από τη γη στο τραπέζι. Από τον παραγωγό στον πολίτη. Από την ύπαιθρο στην ανάπτυξη της χώρας. Το ερώτημα δεν είναι αν τα προβλήματα είναι μεγάλα. Το ερώτημα είναι αν θα τολμήσουμε μια σφαιρική λύση.

Σφαιρική λύση σημαίνει:

• Ενότητα στον κλάδο.
• Συνεργασία σε όλη την παραγωγική αλυσίδα.
• Θεσμική σοβαρότητα απέναντι στην Πολιτεία με ουσιαστικές προτάσεις.
• Άραγε θα σεβαστούμε τον κύκλο και θα ενισχύσουμε κάθε κρίκο της αλυσίδας;
• Γιατί όταν ο κύκλος λειτουργεί σωστά, φέρνει ανθεκτικότητα.
• Όταν η αλυσίδα είναι δυνατή, φέρνει σταθερότητα.
• Η γνώση χωρίς δράση οδηγεί σε στασιμότητα.
• Η προσπάθεια χωρίς σχέδιο χάνεται.
• Ο συνδυασμός τους φέρνει δύναμη, ανθεκτικότητα και ελπίδα.
• Και τότε ο πρωτογενής τομέας δεν θα είναι απλώς βιώσιμος — θα είναι η δύναμη, η ασφάλεια και η προοπτική της χώρας μας.
• Γιατί η γη μάς το υπενθυμίζει διαρκώς: τίποτα δεν μένει στάσιμο, όλα εξελίσσονται.
• Το ζήτημα δεν είναι αν θα αλλάξουμε. Το ζήτημα είναι αν θα πορευτούμε μαζί.
• Η αλλαγή είναι αναπόφευκτη.
• Η ισορροπία όμως είναι επιλογή.
• Και η συνεργασία είναι η δύναμη που τη διασφαλίζει.

Όπως έλεγε και ο Ηράκλειτος: “Η αλλαγή είναι ο νόμος της φύσης· μόνο η συνεργασία διατηρεί την ισορροπία”.»