Συνάντηση Μητσοτάκη με αγρότες: «Με τα μπλόκα δεν πάμε μακριά, θα βρούμε έξυπνες λύσεις»

Με πολιτική σαφήνεια ολοκληρώθηκε η πολύωρη συνάντηση του πρωθυπουργού Κυριάκου Μητσοτάκη με εκπροσώπους αγροτών και κτηνοτρόφων από όλη τη χώρα στο Μέγαρο Μαξίμου. Δεν επρόκειτο απλώς για μια ακόμη διαβούλευση με κοινωνική ομάδα, αλλά για μια συνάντηση με έντονο συμβολισμό, που ανέδειξε το κυβερνητικό δίλημμα: θεσμικός διάλογος με απτά αποτελέσματα ή σύγκρουση με όσους επιμένουν στη λογική του αποκλεισμού και της πίεσης μέσω των δρόμων. Το βασικό μήνυμα που εκπέμφθηκε ήταν σαφές και επαναλήφθηκε με διαφορετικές διατυπώσεις: όταν ο διάλογος γίνεται καλόπιστα, μπορεί να παράγει λύσεις. Όταν μετατρέπεται σε μοχλό εκβιασμού, οδηγεί σε αδιέξοδο. Σε αυτό το πλαίσιο εντάσσονται τόσο οι ανακοινώσεις για βελτιώσεις στα μέτρα στήριξης του πρωτογενούς τομέα όσο και η αυστηρή προειδοποίηση προς τα «σκληρά» μπλόκα. Κατά τη διάρκεια της εξαντλητικής συζήτησης διάρκειας 3,5 ωρών, ο πρωθυπουργός επανέλαβε ότι η κυβέρνηση δεν προσεγγίζει τα αγροτικά προβλήματα με κομματικά φίλτρα. Η αναφορά ότι «ποτέ δεν ρώτησα τι ψηφίζει ο καθένας» δεν ήταν τυχαία· στόχευε στην αποσύνδεση των μέτρων από μικροπολιτικές σκοπιμότητες και στη διαμόρφωση ενός αφηγήματος θεσμικής ευθύνης.

Στην ουσία, η κυβέρνηση προχώρησε σε συγκεκριμένες βελτιώσεις:

– Φθηνό αγροτικό ρεύμα με τιμή που διαμορφώνεται στα 8,5 λεπτά ανά κιλοβατώρα, με διεύρυνση των δικαιούχων και δυνατότητα επανένταξης στο πρόγραμμα ΓΑΙΑ υπό προϋποθέσεις.

– Ενίσχυση της κατάργησης του ΕΦΚ στο αγροτικό πετρέλαιο, με πρόσθετο όφελος από την αφαίρεση και του αναλογούντος ΦΠΑ, ανεβάζοντας το συνολικό όφελος περίπου στα 0,5 ευρώ ανά λίτρο.

– Παρεμβάσεις αναπλήρωσης χαμένου εισοδήματος, με αιχμή τη στήριξη των καλλιεργητών μηδικής και τη συνέχιση της ενίσχυσης των κτηνοτρόφων και το 2026, λόγω των επιπτώσεων της ευλογιάς.

Το πολιτικό μήνυμα, ωστόσο, συνοδεύτηκε από μια κρίσιμη επισήμανση: οι δημοσιονομικές αντοχές δεν είναι απεριόριστες. «Θα ψάξουμε έξυπνες λύσεις», ήταν η χαρακτηριστική φράση, που αποτυπώνει τη γραμμή της κυβέρνησης ανάμεσα στη στήριξη και στη δημοσιονομική πειθαρχία. Στη συζήτηση τέθηκαν και πιο σύνθετα, διαρθρωτικά ζητήματα. Οι καθυστερήσεις και τα προβλήματα πληρωμών του ΟΠΕΚΕΠΕ προκάλεσαν έντονη κριτική από αγρότες, με τον πρωθυπουργό να αναγνωρίζει την «τέλεια καταιγίδα» που προέκυψε, δεσμευόμενος για θεσμικές διορθώσεις και μεταρρυθμίσεις. Ιδιαίτερη βαρύτητα δόθηκε και στο ιδιοκτησιακό καθεστώς των αγροτεμαχίων και στο ζήτημα του ΑΤΑΚ, που απασχολεί έντονα παραγωγούς, κυρίως στη Βόρεια Ελλάδα. Η δέσμευση ότι η μάχη αυτή θα δοθεί και σε ευρωπαϊκό επίπεδο, στο πλαίσιο της νέας Κοινής Αγροτικής Πολιτικής, εντάσσει το θέμα σε ευρύτερο γεωπολιτικό και θεσμικό πλαίσιο, πέρα από τα στενά όρια της εσωτερικής πολιτικής. Στο ίδιο πνεύμα, προγραμματίστηκαν επόμενες συναντήσεις, τόσο για την κτηνοτροφία και την ευλογιά όσο και για το ΑΤΑΚ, με τη συμμετοχή του αντιπροέδρου της κυβέρνησης Κωστή Χατζηδάκη και του υπουργού Αγροτικής Ανάπτυξης Κώστα Τσιάρα.

Η συνάντηση στο Μαξίμου ανέδειξε, ίσως πιο καθαρά από ποτέ, το εσωτερικό ρήγμα στον αγροτικό κόσμο. Από τη μία πλευρά, όσοι επέλεξαν τη θεσμική οδό και αποχώρησαν με συγκεκριμένες δεσμεύσεις. Από την άλλη, οι ομάδες που επιμένουν στη στρατηγική της κλιμάκωσης, εξετάζοντας ακόμη και κάθοδο με τρακτέρ στην Αθήνα. Η κυβερνητική στάση απέναντι σε αυτή την προοπτική είναι σαφής: δεν μπορεί να υπάρξει διάλογος υπό καθεστώς αποκλεισμών. Η αναφορά σε «κομματική μειοψηφία που εκβιάζει ανοιχτά την κοινωνία» και το άτυπο τελεσίγραφο 48 ωρών συνιστούν πολιτική προειδοποίηση. Το κράτος, όπως διαμηνύεται, δεν μπορεί να παραμένει επ’ άπειρον θεατής σε μια κατάσταση που παραλύει την οικονομική και κοινωνική ζωή. Χωρίς να προαναγγέλλονται άμεσες σκληρές παρεμβάσεις, η κυβέρνηση αφήνει σαφώς να εννοηθεί ότι η εφαρμογή του νόμου παραμένει στο τραπέζι, εφόσον συνεχιστούν οι αποκλεισμοί. Πρόκειται για μια λεπτή ισορροπία ανάμεσα στην κατανόηση και στην επιβολή της τάξης, με πολιτικό κόστος και για τις δύο επιλογές. Η συνάντηση δεν έκλεισε το αγροτικό ζήτημα, άνοιξε, όμως, ένα νέο κεφάλαιο. Η κυβέρνηση επιχειρεί να μεταφέρει το πεδίο της αντιπαράθεσης από τους δρόμους στο τραπέζι του διαλόγου, προσφέροντας παραχωρήσεις αλλά χαράσσοντας και κόκκινες γραμμές. Η αντιπολίτευση, από την πλευρά της, επιμένει ότι τα μέτρα δεν αρκούν και ότι τα χρόνια προβλήματα του πρωτογενούς τομέα παραμένουν.